İKRA VE YÜSRA'NIN GÜNLÜĞÜ

sonbahara girerken...

2011-09-13T22:32:00.019+03:00

Geçenlerde bloğum ne durumda bir bakayım dedim. Girmişkende geçmişteki resimleri, yazıları okudum ve vay bee dedim. Gerçekten şu an yazamasamda, resim yükleyemesemde ne iyi etmişmde bu bloğu açmışım diye düşündüm. Arşive bakarken resmen geçmişe geri döndüm. Çocuklar büyüdükçe zaman ayırmak zor ama ara arada olsa yeniden yazmaya yada en azından resim yüklemeye karar verdim. Albüme ne gerek var gir bloğa geçmişi canlı canlı yaşa.
Bugüne kadar neler oldu kısaca yazayım; geçen sene okulumuz çok güzel bir yılsonu gösterisiyle kapandı ama tembel anne o anları ölümsüzleştiremedi. Sonra yaz geldi, gezmelere gidildi, sonra yeniden okul açıldı ve yeniden okula başlandı. Bayramdan hemen sonra kreşimiz yeniden açıldı ve İkra yaz boyu çok özlediği okuluna kavuştu. Sırada Yüsrayı okullu yapmak var ama Yüsra kasım doğumlu olduğu için biraz ağırdan alıyoruz. Bugün İkranın okulunu kırdık (malum haftasonu çalışıyoruz) ve ailece sonbaharda İstanbulda nasıl güzel bir gün geçirilirse onu yaptık. Gemiye bindik karşıya geçtik, kuşlara yem attık, yemek yedik, camiye gittik birsürü şeyi birgüne sığdırdık. Kızlar yorgun ama çok mutlu bir gün geçirdi. Biz ise onların mutluluğuna bakıp bakıp herşey için Rabbimize şükretti. Artık iki kardeş değil iki arkadaş oldular ne mutlu bize, ne mutlu onlara.
Gerçi akşam eve gelince Yüsranın yorgun olduğu herzaman adet edindiği gibi mızmızlanması bizi çileden çıkardı ama olsun, boyunun ablasına ulaştığına bakmayın o daha küçük, büyüyünce yapmayacak inşallah deyip kendimizi teselli ettik:))) İŞte çekebildiğimiz birkaç kare...

Selam yaşıyoruz, burdayız:))

2011-04-28T14:25:00.008+03:00

Çok uzun zaman oldu yazmayalı, bloğa resim koymayalı. İyiyiz çok şükür, büyüyoruz ve sağlıklıyız çok şükür. Ama çok yoğunuz birtürlü bloğu yazamıyoruz. Kısaca bahsetmek gerekirse; İkra kreşte çok mutlu, herşey çok şükür iyi gidiyor. Yüsra büyüdü ablasına yetişti nerdeyse ikiz gibi oldular. Şimdi kreşteki aktifitelerden birkaç kare ekleyeyimki bloğa hem unutulmayalım hep bloğumuz güncellensin:))

Felekten birgün:))

2011-02-03T23:00:00.013+02:00

Kreşimiz karne gününden sonra, çok hasta çocuk olduğu gerekçesiyle 3 gün dinlenme tatili yaptı. Bizde bu tatilden ist,fade felekten birgün çaldık:)))

İkra, Kreş ve Resimler...

2011-02-02T00:23:00.018+02:00

Cuma günü çok güzel bir partiyle karnemizi aldık. 15 gün tatil olmasakta karne havasını soluduk okulda:) Çok mutluyduk anne kız ogün. Okulu bize karneyle beraber çok güzel birde hediye hazırlamış. İkranın kreşe başladığı günden itibaren, ara ara çektikleri resimlerden güzel bir albüm yapmış. Biirsürü resim içinden kura ile seçtiğim birkaç resmi bloğumuza ekledim.
Ha bu arada nasılız bu aralar maaile; çok şükür şeytan kulağına kurşun bu aralar hepimiz mutlu ve huzurluyuz. Bakalım sendromlarımız nezaman nüksedecek. Olsun bu günlerin tadını çıkartıyoruz:)))

Zorsun be kızım...

2011-01-13T10:37:00.009+02:00

Hani İkra kreşe alışmıştıda, kıskançlığı gitmiştide, normale dönmüştüde bende rahatlamıştım ya. Yani en son yazımda öyle yazmıştım ama annelerin hiçbirzaman tam anlamıyla rahatlayamayacağını, bir dert biterse diğerinin mutlaka başlayacağını, annelerin neden bukadar çabuk yaşlandığını, 3 gündür yoğun bir şekilde anlıyorum. Şimdiki sıkıntımmı ne... YÜSRA...

3 gündür tabiri caizse kök söktürüyor bize özelliklede bana. Aman Yarabbi bu çocuk daha dün minicik birşeydi, altını al, mamasını ver tamamdı. Etrafına devamlı gülücükler saçan mülayim sevimli vede çok güzel bir bebekti. Bu bebek hangi ara büyüdüde, inadım inat popom iki kanat diyen bir çocuk halini aldı.
Hastaydık tam iyileşemedik ve iştahımız hiç yememe derecesinde kesildi. Gerçi hiç yememe olayının hepsi hastalıktanmı yoksa benim ısrarlı yemek yedirmelerim sonucu oluşan bir inattanmı çözebilmiş değilim. Geniz akıntısı varmış buna bağlı olabilirmiş iştahsızlığı, şimdi antibiyotik kullanıyoruz, bakalım nezaman normale dönecek iştahımız. En azından hiç yememeden az yemeye nezaman terfi edeceğiz bakalım. Bu yetmezmiş gibi diş çıkartıyoruz, buda yetmezmiş gibi 2 yaş sendromunu doruklarda yaşıyoruz. Dediği olmadığında apartmanı inletene kadar ağlamalar, kendini yerlere atmalar, sinir krizlerine girmeler ve bir türlü sakinleşememeler, sakinleşemeyince saldırganlaşmalar ve anneyi çileden çıkartıp hüngür sümük ağlatmalar. Dahası var, bunlarla sınırlı değil yaptıkları. Herşeyi yazıcam kızım, yazıcamki ileride çocuğun da sana aynısını yaparsa ben kime ne yaptım ki bu çocuk böyle oldu demeyesin. Lakin bu aralar çok sık senin çocuğunda sana bunları yapsın kızım demeye başladım. Sonracığıma herşeye mızmızlanmalar, hep kucak istemeler, eve hiç ama hiçbir iş yaptırmamalar.
Hiçbirşeyi ablayla paylaşmama durumumuzda var. Tamam güya bilinçli anneyiz ya devamlı okuyoruz. Bu yaşlarda benmerkezci oluyormuş çocuklar, hiçbirşeyi paylaşamıyorlarmış. Bizde buna önlem olarak herşeyden birbirinin aynısı iki tane alıyoruz. Ama Yüsra hanım ikisinide istiyor. Hadi iyi tarafına gelip 10-15 dakika paylaşsa bile, 20. dakikada ikisini birden almak istiyor alamazsada ortalığı yıkıyor. E ben nasıl diğerini sen ablasın diyeyip, desem bile 3,5 yaşındaki çocuktan nasıl devamlı olgunluk bekleyeyim. Hadi bakalım kitaplar bunuda yazsın...
Çok ağladığı zamanlarda odasına koyup otur burda ağla deyip kapısını kapatıyordum sakinleşsin diye. Dün yaptığı olay beni tam anlamıyla dumur etti. Olmayacak birşey istedi bende hayır dedim. Tabi hemen ağlama silahı ile saldırdı. Boğazları yırtılana kadar ağladı ama yapmadım dediğini. Sinirini alamadı ve çığlık çılığa elimden tutup beni odaya götürdü, kapıyı üstüme kapattı ve çıkmamam için yine çığlık çılığa ağladı. Yani beni cezalandırdı küçük sıpa. Dumur oldum resmen. Bugün yine aynısını yaptı sinirlenince elimden tutup odanın birine götürüp beni üstüme kapıyı kapatıyor, çıkarsam ortalığı yıkıyor. Tabi bugün taviz vermedim alışkanlık haline getirmesin diye, krize girdik yine. Peki kriz anı geçince napıyor. Anne diye boynuma sarılıyor, bana sarılarak ağlıyor, sünrada normale dönüyor.

Biliyorum bir dönemdeyiz, herşey üstüste geldi, belki bende kriz anını iyi yönetemedim ve küçük bir kıvılcım yangına döndü, biliyorum elbet geçecek İkradada yaşadık bu yaşlarda benzer şeyleri ve çok şükür şu an herşeyimiz düzenli ve harika, biliyorum şu an kişiliğini ön plana çıkarma gayretinde ben bir bireyim diyor ve illaki sakinleşecek ve benim kadar sende bilki kızım, seni dünyalar kadar seviyorum ama şuda bir gerçek ki; zorsun be kızım...

Minik misafirlerimiz...

2010-12-29T16:42:00.010+02:00

Uzun zamandır yazamamıştım. Yazmadığım süre içerisinde hayatımızda ne gibi değişiklikler oldu. Kreşin gerekli olduğu konusunda karar aldık ve kreşimiz son hız devam ediyor. İkranın huzursuzlukları gitti kreşe çok alıştı ve kıskançlığımız yok denecek kadar azaldı. Hayatımızdaki en büyük değişiklik kreşimizi değiştirmek oldu. Evet kreşimizi 15 gün önce değiştirdik. İkraya daha yararlı olacağına inandığımız, eğitiminin ve hayata hazırlamasının daha iyi olduğunu düşündüğümüz başka bir kreşe aldık İkrayı. Şaşılacak derecede çabuk uyum sağladı İkra yeni kreşine. Şimdi daha çok kreşin yararına inanıyoruz çünkü şu an doğru adresteyiz.
Kreş arkadaşlarımız ve öğretmenimiz bizi ziyarete geldi bugün. Çok mutlu olduk ve çok güzel bir gün geçirdik. Yarında veli çayımız var ve bir velinin evine gidiyoruz. Aşağıda bugünden birkaç resim;

Yüsra, masamız ve küçük hediyelerimiz misafirlerimize hazır, bekliyoruz v çok heyecanlıyız. Eee nede olsa büyük kuzunun arkadaşları ilk kez geliyor evimize.

Yemek masamıza oturduk ve duamızı yapıp poğaça, kurabiye ve böreklerimizi yedik.

Dilek öğretmenimizi çok seviyoruz. Çok tatlı çünkü:)

Tüm sınıf birarada...

Kitap okuduk oyunlar oynadık...

Nasıl gidiyor...

2010-12-07T22:32:00.004+02:00

Neler yapıyoruz, nasıl gidiyor hayat bu aralar... İkrada Yüsrada yazamadığım süre içinde

hastalıklar geçirdiler, doktor, ilaç , hastane derken zaman geçti. Yüsra daha kolay atlattı hastalığı ama İkra kreşe başladığı günden beri çok sık hastalanır oldu. Şu an bile antibiyotik kullanıyor. Nerdeyse 1 aydır devamlı hasta. Ama çok şükür ağır geçmiyor hastalıkları, hep ayakta ve neşesi yerinde.

Yüsra büyüdü iyice, İkraya resmen rakip ve arkadaş. Artık küçük, herşeyden bihaber bir bebek yok karşımızda. Herşeyin farkında olan, ablasının olan herşeye ortak olmak isteyen hatta bazen tek başına sahip olmak isteyen bir fert. Anne baba sevgisini ve ilgisini üzerine çekmek için her türlü sevimliliği yapan, çekemezse ağlayarak hırçınlaşarak istediğine ulaşan bir çocuk. Tam bir cümle kuramasada herşeye hakim ve ne istediğini çok güzel anlatabiliyor minik kuzu. 2 yaş sendromunu yaşıyoruz zaman zaman ama henüz en üst düzeylerde değil. Hep böylemi geçecek yada henüz o hızlı seviyeye gelemedikmi bilmem. İnşallah hep böyle geçer. Sevimliliğinin zirvesinde şu an ve oda bunu çok güzel kullanıyor. Tam bir tatlı cadı.

İkra tam bir abla minik ablam benim. Zaman zaman koruyucu abla olurken, zaman zamanda kıskançlık krizlerine girip Yüsraya çok hırçın davranabiliyor. Kuzum benim daha küçücükken abla oldu ve tabiri caizse üstüne kuma geldi. Sevgiye en çok ihtiyacı varken, anne baba sevgisini paylaşan bir kardeşi hazmetmeye çalışıyor kuzum. Bazen hazmedebiliyor ama bazen krizlere giriyor. Biz herzaman denge kurmaya çalışıyoruz anne baba olarak ve Yüsra büyüyene kadarda hep kurduk ama Yüsra büyüyüp ipleri ele alınca bu denge zaman zaman bozuldu sanırım. En azından İkra öyle hissediyor bazen. Kreşe alıştık, çok seviyoruz öğretmenimizi, arkadaşlarımızı ama aklımız hep evde. Kreşten almaya gittiğimizde ilk sorduğu soru " ben yokken evde ne yaptınız" oluyor. Ve soru onun beynini kemiriyor. Okula gitmek istiyor ama evde anne ve Yüsranın yalnız kalması fikri onu çıldırtıyor. Buda hırçınlığa yol açıyor ve böyle zamanlarda evde tam bir kriz yaşanıyor. Geçen hafta hasta olduğu için evde kalmıştı. Okulunu özledi ama eskisi gibi tekrar söz dinleyen, aklıyla hareket eden, sevecen, hoşgörülü bir çocuk oldu. Yani eski İkra geri döndü. 2 gündür okula başladı ve hırçın, söz dinlemeyen, herşeye cevap veren biri oluverdi tekrar. Buda beni ve babasını çıldırtıyor bazen. Bu aralar çok kararsızım. Kreşin çok şey kattığı bir gerçek ama Yüsranın evde olması fikrininde onu kıskançlık krizlerine sokup hırçınlaştırdığında başka bir gerçek. Ne yapacağımı bilmiyorum. Devammı etse yoksa 1 yıl daha bekleyip Yüsrayla birliktemi gitse. Yada kreş illa gereklimi. Şu an bunu sorguluyorum devamlı.

Bakalım zaman ne gösterecek. Hayat böyle devam ediyor bu aralar bizim evde. Tekrar gelimeleri yazarım...

Hoşgeldin 2 yaş...

2010-11-12T22:06:00.005+02:00

Küçük kızım büyüyor artık, kocaman oldu ve hatta 2 yaşına bile girdi:))) Canım bebeğim, artık bebeklikten tamamen çıktın ve çocuk olma yolunda hızla ilerliyorsun. İstediklerini yaptırıyor, istemediklerini yapmıyorsun. Tam cümle kuramasanda sözcüklerle kendini ifade ediyorsun. Senin dilinle Nemne yani Fatoş hala vazgeçemediklerin arasında, Onsuz asla uyumuyorsun. Ablana artık arkadaş oldun onunla oyunlar oynuyorsun yani hızla büyüyorsun bebeğim. Tekne kazıntım, küçük kuzum prensesim İyiki doğdun, iyiki aramıza katıldın. Seni çok çok ama çookk seviyorum benim güzel kızım...

29 Ekim Cumhuriyet Bayramı...

2010-10-28T14:24:00.006+03:00

Resmi bayramlar bir başka güzel, bir başka heyecanlı artık bizim evde. Artık okullu bir çocuğum var:))
Aşağıda kuzumun cumhuriyet bayramı etkinliklerinden birkaç kare var.
Kreş nasıl gidiyor derseniz bir alıştı pir alıştı valla. Geçenlerde hastaydı İkra hanım, dr. birkaç gün evde istirahat etse iyi olur dedi ama bizim küçük hanımı evde tutmak mümkünmü. Hayır ben okula gidicem, öğretmenimi özledim arkadaşlarımı özledim diye tutturdu. Yani 1 hafta öncesine kadar sabahları ağlayarak gittiği kreşe şimdi hastalık, uykusuzluk dinlemeden koşarak gidiyo. "Ama annee ben okulumu çook seviyomm gitmem lazımm "diyo bide:))
Küçük kuzum Yüsramı bu aralar pek bloğa yazamıyorum. İhmal ettim seni, hep ablanın kreşini yazıyorum dimi bebeğim. Söz sana birsürü resmini çekip sana özel bir sayfa yapıcam en kısa zamanda kuzum benim. Zaten yakında doğumgünümüz var, çok güzel bir doğumgünü yapıcaz küçük kuzuma. Öyle tatlı oldu, öyle dillendiki tam yemelik oldu bu aralar:))

Kreşten kareler...

2010-10-20T11:13:00.009+03:00

Meğer sebep buymuş...

2010-10-07T16:57:00.006+03:00

İkranın birkaç gündür kreşe giderken mızmızlandığını, hatta dün sabah kreşe bıraktığımda ağladığını yazmıştım. Dün sabah mızmızlanma ve ağlama eşliğinde kreşe bıraktım. Öğlen almaya gittiğimde gayet mutlu, güleryüzlü karşıladı beni. Yaptıklarını anlattı, öğretmenini arkadaşlarını anlattı. Artık olayı çözdük derken, okul güzeldi ama yarın gitmiycem demesinmi. Neden kızım diyorum cevapta vermiyor. Alla alla olay ne acaba, kreşte mutlu, öğretmeni çok tatlı, neden gitmek istemiyor olabilir. Öğretmeni, sadece sabahleri siz bırakırken yapıyor bu mızmızlığı, gün içinde çok aktif, çok akıllı, her faaliyete katılan sosyal bir çocuk diyor. İyide bu çocuk niye gitmek istemiyor neden...
Dün akşam babamız işten henüz gelmemişti, Yüsra ben ve İkra oturuyorduk. İkra yine, anne ben yarın okula gitmiycem dedi. Neden kızım neden gitmiyorsun dedim. Durdu durdu ve ama annee ben yokken sen Yüsrayla ne yapıyorsunn, bende kalıp seninle Yüsranın yaptıklarını yapmak istiyorum demezmi. Birden beynimde bir ampul yandı ve biranda herşey yerine oturdu. İkranın derdi kıskançlıkmış. Kreşle ilgili sorunumuz yok, orda mutluyuzda ama kafada hep, Yüsra annemin yanında, ben buradayım fikri. İlk hafta, kreşi yeni keşfetmenin heyecanıyla bunu anlamamıştı ama şimdi bu düşünce İkranın beyninde dolaşıp duruyor. Dünden beri, Yüsranın evde çok sıkıldığını, okula gitmek istediğini ama küçük olduğu için gidemediğini, evde Yüsrayla hiçbirşey yapmadan İkranın kreş çıkış saatini beklediğimizi anlatıp duruyorum.
Bugün sabah yine mızmızlandık, yine bende evde kalıcam dedik ama öğlen almaya gittiğimde yine çok mutlu ve eğlenmiş buldum onu. Bunuda aşıcaz mutlaka...

Evdeki şu anki durum ; İkrayı alıp eve geldiğimizde, Yüsra; ben evdeydim bütün gün, ablam orda eğlendi triplerinde ve acayip kaprisli. İkra; ben kreşteyken Yüsra annemle birlikteydi triplerinde ve oda acayip kaprisli. İkiside, ben daha mağdurum bana daha çok zaman ayır havalarında. Birbirlerine karşı tavırlılar, herşeye kavga ediyorlar ve anne arada kalıp bu dönemin geçmesini bekliyor. İkiz olması daha iyiydi sanki, bu şekilde daha zor, biri büyümeye diğeri küçülmeye çalışıyor.

Neyse sorunu buduk bari bakalım ne şekilde ve nezaman çözülecek. İnşallah Yüsra okula başlayana kadar devam etmez:))

Kreş günlerimiz...

2010-10-06T11:14:00.007+03:00

Kreşli günlerimiz devam ediyor. Bugün 2. haftamıza girdik. İkra bu 2 haftada çok değişik duygusal dalgalanmalar yaşıyor. İlk hafta çok iyidik. Hatta şaşılası bir, birden uyum vardı. Hergün koşarak kreşimize gidiyor, almaya gittiğimdede biraz daha durabilirmiyim anne diyordu. Haftasonu nezaman gideceğiz anne okula, ben okulumu özledim diye soruyordu. Ne olduysa pazartesi günü oldu. Pazartesi günü sabah kreşe bıraktım, gayet güzel içeri girdi herşey yolundaydı. Hatta yardımcı öğretmen maşallah çok akıllı ve uyumlu bir çocuk, bizi hiç zorlamıyor dedi. Fakat aynı gün öğlen almaya gittiğimde, koşarak boynuma sarıldı ve anne bugün seni çok özledim niye geç kaldın diye dudaklarını büzüp ağlama moduna girdi. Öğretmenide, bugün sizi çok özledi, yeni başlayanlar oldu onlardanmı etkilendi bilmem dedi. Neyse evimize geldik birlikte vakit geçirdik, uyuduk ve akşam oldu. (yarım gün olmasının en güzel yönü birlikte vakit geçirmeye zamanda kalması) Akşam otururken birden, ben okula gitmek istemiyorum dedi. Neden kızım, gitmelisin, okul şöyle güzel böyle güzel birsürü şey söyledik ama ikna edemedik. Öğretmenini aradım acaba gündüz birşeymi oldu diye. Öğretmeni hiçbirşey olmadı, gündüz sizi özleme haricinde gayet iyiydi, uyumluydu dedi. Fakat şu an gösterdiği tepki çok normal, bazı çocuklar başında, bazılarıda biraz zaman geçtikten sonra bu tepkiyi gösterir. Bu tepkiyi göstermeseler tuhaf olurdu zaten, sonuçta sizden ilk kez ayrılıyor dedi. Yarın ona güzel bir süpriz hazırlar, özel bir ilgi gösteririz dedi. Neyse, İkrayı öğretmenin yarın sana süpriz hazırlamış falan diyerek ikna ettik. Dün güzeldi, öğlen almaya gittiğimdede mutluydu güzel vakit geçirmişti. Birsürü faaliyetlerde bulunmuşlar, yaptıkları faaliyetleri panoya asıp isimlerini yazmışlar. Tamam artık düzeldi derken bu sabah kreşe bırakıp dönerken, birden bana sarıldı ve sende kal diye tutturdu. Kardeşin evde uyuyor, kalamam , uyanırsa korkar, ben alcam seni falan derken başladı ağlamaya. Benide eve götür diye sarıldı ağlıyor. Sonra müdüre hanım geldi, çok normal bu tepki, ikna edelim birlikte dedi ve bayağı bir uğraştırarak ikna ettik. Bakalım yarın ne olacak...

Aslında kreş fikri bakacak birisi olmadığından değil, eğitim amaçlı atılmıştı ortaya. İlk günlerde bu amaca gayet güzel hizmet ediyordu. Sonuçta 3,5 yaşında, evin ve benim ona yeterli gelmediğini düşünüyorum. Bütün gün tv izliyor yada kardeşiyle kavga ediyor. Resim yapmak istese yada kitap okumak istesem ona, kardeşi izin vermiyor. Burda çok güzel şeyler öğreniyorlar, oynarken, arkadaş edinirken artık anne gözetiminde değil, tam olarak bir birey. Üstelik yarım gün olduğu için evdede yeterince vakit geçirebiliyor.
Şu an bir sürece yeni girdik. Atlatacağız ve anneye, eve bağımlı olmaktan çıkacağız. Ama tabiki üzülüyorum böyle olmasınada. Yaşı büyük olduğu için ve ilk hafta çok çabuk adapte olduğumuz için bu süreci yaşamayız sanıyordum. Diğer taraftanda iyiki başlatmışım kreşe, bu süreci şimdi yaşamasak anaokulunda yada ilkokulda yaşayacaktık diyorum.

Bakalım zaman ne gösterecek. Büyüyorsun bebeğim, büyümek böyle birşey işte...

Şimdi kreşli oldukk...

2010-09-28T14:49:00.003+03:00

Başladık, başlayacaktık derken nihayet bugün itibariyle kreşimize başladık. Aslında Ekim 1 de başlatalım diye düşünüyorduk ama dün görüşme yaptığımız kreş sahibi yarın başlasın 3 günde bizden olsun deyince 3 gün erken başlamış olduk:))
İlk günümüz çok iyiydi. Aslında herşey zamanla ve yaşla ilgili sanırım. İkra zaten dışa dönük ve aktif bir çocuktu herzaman. Kreş fikri ortaya atıldığından beride nezaman gideceğim, ben büyüdüm artık okula gitmek istiyorum demeye başlamıştı. Dün görüşmeye gittiğimizde bile hemen oyun oynayan çocukların arasna karışıvermişti ve eve gitmek istememişti. Onun için bu sabah açıkcası ilk gün olmasına rağmen rahattım. Sabah bıraktığımda sende beni izleyecekmisin anne diye sordu, hayır kızım benim işlerim var üğlen gelip seni alacağım deyincede peki işlerini bitir gel dedi ve diğer çocukların arasına karıştı. Yarım gün olduğu için öğlen 13.00 gibi almaya gittik İkrayı. Gittiğimizde hava güzel olduğu için bahçedelerdi. Bizi görünce koşarak geldi, sarıldı ama hadi eve gidiyoruz deyince ben biraz daha kalmak istiyorum dedi. Yarın yine geleceğiz diye ikna ederek eve getirdik. Öğretmeni maşallah şaşılacak kadar çabuk uyum sağladı, yemeğini yedi, faaliyetlere katıldı ve sizi aramadı hiç dedi. Maşallah kuzuma. İlk yaptığı resmi panoya asmışlar. Elimden tutup hemen panodaki yaptığı resmi gösterdi. Çok güzel, çok gurur vericiydi. İnşallah tüm okul hayatın bugünkü gibi güzel geçsin bebeğim. Seni çok seviyorum kuzucuğum...

Dişçi koltuğuyla ilk tanışmamız...

2010-09-22T10:03:00.004+03:00

Kızlarımın yaşları büyüdükçe ilklerimizde artmaya başlıyor. Ben kendi adıma konuşmalıyım ki, dişim ağrımadığı, çürümediği veya bir problem olmadığı sürece rutin kontrol için veya sadece genel temizlik için dişçiye gidenlerden değilim. Ama kızlarımın öyle olmasını istemiyorum. Dişçiye genel kontrol ve temizlik için küçük yaştan itibaren devamlı gitsinler istiyorum. Bu anlamda, küçük kardeşimiz dişsiz olduğu için :) (2 yaşta toplam 10 dişimiz var), İkrayı tuttum elinden götürdüm dişçiye. Tabi dişçimize Yüsranın sadece 10 dişi olduğunu söyleyerek nedenini sordum önce. Doktor olabilir, çocuklarda diş 3,5 yaşına kadar tamamlanabilir dedide biraz rahatladım.
Neyse gelelim ilk dişçi randevumuza. Canım kızım, dişçide tıpkı büyük bir insan gibiydi. Hiç sesini çıkarmadan dişçi koltuğumuza oturduk, dişlerimizde biraz lekelenmeler vardı onları hiç sesimiz çıkarmadan temizlettik, genel kontrolümüzü yaptırdık ve döndük. Diş temzilenirken o aletin çıkardığı matkap gibi sesten ben bile bu yaşımda korkarken, bebeğim hiç sesini çıkarmadan oturdu koltukta. Burdanda kocaman bir AFERİN büyü kuzuya...

Kovanından bal yemek...

2010-09-13T16:58:00.009+03:00

Bayramda köye gittiğimizde, kuzularım kendi ballarını elleriyle kovanlarında çıkartıp, peteğinden tazecik yeme şansına kavuştular. Dedemiz köyde kaldığı sürede arıcılığa merak sarınca, petek bozma mevsimide bayrama denk gelince, büyük kuzuyla küçük kuzu kendi elceğizleriyle kovanlarından çıkardıkları mis gibi yüzde yüz organik balı bolca yiyip bolcada yanlarında İstanbula getirdiler.

Tatil bize geldi, biz nereye gittik...

2010-08-10T14:05:00.018+03:00

Bu aralar bir türlü bloğuma giremiyor birsürü olay biriktiği halde yazı yazamıyorum. Yaz geldi geçiyor ama henüz bloğumuzda 2010 yazı ile ilgili ne bir resim nede bir yazı yazmışım. Peki neler yaptık bu arada biz. 10 gün Ankaraya 1 hafta Tekirdağa gittik. Çocuklar bol bol köy havası aldı. Tavukları kovaladılar, inekler sağılırken inekleri izleyip taze taze süt içtiler, tavukların altından aldıkları tazecik yumurtaları yediler. Dalından kopartılan domates, salatalık , elma, kayısı ve diğer birsürü meyve ve sebzenin kokusunun ve tadının nasıl farklı ve güzel olduğunu gördüler. Yoğurt yerken nazlana kızlarım taze mayalanmış köy yoğurdunun tadına doyamadılar. Tabi hem Ankarada hemde Tekirdağda kuzenlerle bol bol oynadılar. Allahtan hem anne hemde baba tarafından kuzen bakımından şanslılar.
Bu geziler sırasında bol bol resim çektirdik tabiki ama Ankara resimlerinin çoğu Ozan dayının makinasında, Tekirdağ resimleride babanın telefonunda kalınca elimizde sadece Ankarada çekilmiş birkaç resim kaldı. İşte Ankara resimlerimiz;

Bu sene denize gidemedik ama tatile gidemedik diye hiç üzülmedik. Kısmetse seneye. Bizde tatili evimize getirdik:)) Balkona koyduğumuz çocuk havuzumuzda hergün saatlerce oynayıp, yorulup, sonrada duşumuzu alıp yemeğimizi yiyip hoopp uykunun kucağına dalıyoruz. Biz tatile gidemedik tatil bize geldi yani:)) İşte günlük ev havuzu keyfimizden birkaç kare;

Yağmur rüzgar demeyiz, fırsat buldukça gezeriz:)))

2010-06-23T14:54:00.004+03:00

Ekolojik pazarda bir İkra:))

2010-06-22T11:28:00.008+03:00

İkra Ekolojik pazarımızı ziyarete geldi ve tüm pazarın maskotu oldu. Kiraz güzeli kızım benim:))

Prenseslerim benim

2010-06-14T12:00:00.002+03:00

5 dakikada olacak işmi bu...

2010-06-03T11:25:00.006+03:00

Yüsra biraz keyifsiz ve iştahsızdı, hadi sevdiği birşeyler olursa yer diye danone aldım. Eline aldı danoneyi, açtık ve o arada telefon çaldı. Telefonla konuşmam 2 dk sürdü, geldiğimde gördüğüm manzara aşağıdadır. Cadı Yüsra cadıı:)))
Ama olsun kirlenen yer temizlenir, Yüsranın yüzündeki mutluluk herşeye değerdi...

Minicik parmaklara parmak boya

2010-05-17T17:07:00.006+03:00

Kardeş durumundan dolayı devamlı ertelenen, sonra kızım diye geçiştirilen parmak boyası nihayet alındı ve kardeş uyurken bolca boyama yapıldı. Yerim senin o minnacık parmaklarını kuzum benim...

Yaz geldi sezon açıldı...

2010-05-13T20:24:00.014+03:00

3 yaşa merhaba...

2010-05-10T15:51:00.004+03:00

Küçük prensesim artık büyüdü kocaman bir kız oldu, artık 1 değil, 2 değil tam 3 yaşındayız. Cuma günü çok güzel bir doğumgünü partisiyle kutladık kuzumuzn doğumgünün ama bloğa aktarmam biraz gecikti.

İyiki doğdun ilkgöz ağrım canım yavrum güzel İkram...

Bu arada ciş problemi tamamen çözüldü. Vakit bulup yazamadım ama 2 günde hallettik tuvalet olayını. Gözümde çok büyütmüşüm ben bu olayı, zamanı gelince oluyormuş demekki. Hoşgeldin 3 yaş elveda bez partisi yaptık yani:))

Galiba oluyor...

2010-05-03T23:48:00.005+03:00

3 yaşa çeyrek kala galiba başarıyoruz. Neyimi? beni sıkıntılara sokan, nasıl başarıcaz biz bu işi diye kafalar yorduran, İkranın inatla reddettiği tuvalet olayını.
Evet tam umudu kesmişken, 3 yaşınada tuvalet sorununu çözemeden gireceğiz galiba demişken 2 gün oldu beze paydos, tuvalete merhaba diyeli.
Dün öğle uykusundan sonra 3 gibi hadi artık bezini çıkartalımmı kızım dedim. Önce evet dedi, sonra yarın dedi, sonra olmaz dedi ama sonunda ikna oldu ve çıkardık bezi. İlk ciş olayı için tam 1 saat oturakta oturduk. Masallar okuduk, ofladık, pufladık, anne buraya çiş yapmak çok zor dedik ama başardık. Ve sonra devamı geldi. Tabi bendeki sevinç evlere şenlik. Dün 2 kaza ile tamamladık günü. Ama en sevindirici nokta kakasınıda oturağına yapmasıydı. Bir kaka bu kadarmı sevindirir insanı yaa:))) Kakayı görünce oturakta, sevinçten çılık çılığa bağırmışım:))
E anne olmak bu olsa gerek.
Bugün tüm gün bez takmadık. Hatta parka bile bez takmadan gidip kazasız geldik. İki kazamız oldu yine ama ben yanında yokken üzerini çıkarmaya çalışırken kaçırıvermiş altına.
Şimdilik böyle, cumaya doğumgününe kadar tam gaz çalışmalar devam. İnşallah 3 yaşa çiş olayını tam olarak hallederk gireriz...

Benim canım iki kızım, biri tadım biri tuzum...

2010-05-03T15:06:00.003+03:00

Geçenlerde İkraya masal anlatırken rahmetli dedemin bize anlattığı bir masal geldi aklıma. Net hatırlamıyorum ama aklımda kalan kısmı şuydu; çocuğun biri babasına beni ne kadar seviyorsun diye soruyor. Dünya kadar, canım kadar vs gibi şeyler beklerken babası çocuğa seni tuz kadar seviyorum diyor. Tuz kadar sevmek... Dedem neden babasının çocuğu tuz kadar sevdiğini anlatırdı ozamanlar bize ama anlamazdım. İkra doğduktan sonra birini tuz kadar sevmenin ne demek olduğunu anladım. Ne kadar güzel yemek yaparsan yap, içine ne kadar lezzet katarsan kat tuz olmadan birşeye benzermi yemek. Dünyanın en güzel yiyeceği olsa tuz olmadan samandan farkı varmı. İşte İkra doğduğu andan itibaren tuzum oldu. Hayatımın tuzu. Onsuz hiçbirşeyin lezzeti yok, onsuz hiçbirşeyin zevki yok. İkram olduğu zaman yemeğe katılan bir miktar tuz gibi herşey bir anda bambaşka oluyor. Seni tuz kadar seviyorum büyük prensesim benim...
İkrayla negüzel yaşayıp gidiyorduk. Tuzumdu ya o benim başka hiçbirşeye gerek yoktu. Taki tuz ne kadar gerekliyse tatlınında vazgeçilmez bir tad olduğunu Yüsram dünyaya gelince anladım. Hayatımın tadı gelmişti dünyaya. Ne kadar güzel yemek olursa olsun arkasından yenilen enfes bir tatlı olmadan hayattan yaşadığını anlarmıydı insan. Yüsramı sararken, öperken sanki çok lezzetli bir tatlı yemişim gibi bir tad kalıyor damaklarımda. O tatlıdan sonra insanın duyduğu hazzı, mutluluğu başka ne verebilirki. Yüsram olmasa sadece tuzla yetinecek tatlının tadını hiç bilmeyecektik. Bize bu tadı yaşattığın için sana çok teşekkürler minik prensesim.

Hayatımın anlamı iki kızım biri tadım biri tuzum... İyiki hayatıma girdiniz güzel kuzularım...

Bugün 23 Nisan İyiki Doğdun Belinay...

2010-04-26T13:16:00.007+03:00

23 Nisan tatil olunca, çalışma günleri birbirine uymadığı için biraraya gelemeyen aile fertleri toplanalım dedik. Yılmaz dayının evinde güzel bir yemek yedik, sonrada Ozan dayının evine inip ailenin son ferdi küçük kuzu Belinayın 2 gün erkende olsa doğumgününü kutladık. Çok güzel, bol kahkahalı, bol çocuk sesli bir gündü. Teşekkürler Yılmaz ve Arzu ve iyiki doğdun minik kuzu Belinay...

Çok şükür...

2010-04-19T14:59:00.006+03:00

Çok şükür 1 haftalık yoğun ve yorucu tedaviden sonra zatüreyi atlattık. Yorucuydu çünkü İkra çok agresif, çok mızmız, çok inatçı ve çok şımarıktı. 2 yaş sendromu günlerine geri döndük. Hastalık öyle değiştirdiki İkrayı resmen 1 hafta işkence gibiydi. Ama çok şükür atlattık. Yoğundu çünkü Yüsrada da burun akıntısı, çksürük başgösterdi ve dr. ciğerlerde birşey olmamasına rağmen antibiyotiğe başlayalım ki onada bulaşmasın dedi ve evde iki hasta oldular. Annem memlekette, ahmet işte olunca, iki mızmız ve hasta cadı kızla, yorgun anne evde barış çağrış bir hafta geçirdi. Her sabah ve akşam hastaneye gidilip iğne vuruldu, İkranın iğneden morarmış bacaklarını gördükçe gözler doldu ama çok şükür bugün son iğnemizi yedik, dr dan ciğerlerde ses yok ,maşallah iyi sözünü aldık ve rahatlamış olarak eve döndük. Havalar biraz güzelleşsin evde tıkılıp kaldığımız sıkıntıdan patladığımız 1 haftanın acısını çıkartacağız kuzularla.
Çok şükür Yarabbim, herkesin evladına sağlık ver ve lütfen
Nehir e ve onun gibi olan tüm çocuklara yardım et.

Zatürremi!!!

2010-04-14T16:11:00.005+03:00

Kış geçiyor, yaz geldi artık çok şükür hastalıksız atlattık bu kışı derken, zincirleme bir şekilde hastalıklara yakalandık maaile.
Önce ben yakalandım ailenin annesi olarak. Ağır bir grip geçirdim ve 10 gün boyunca kullandığım ilaçlara rağmen, hastalık yakamı bırakmadı. Hastalıktan nasibini ilk önce küçük kuzu Yüsra aldı. Öksürük, iştahsızlık, burun akıntısı ile başladı. Sonra biranda gözlerini kapatacak kadar şiddette çapaklanma oldu. Hemen acile tabiki. Grip ve enfeksiyon. Boğazlar mahvolmuş, gözler enfeksiyon kapmış. Hemen antibiyotik tedavisine başladı ve şimdi çok şükür iyi.
Oh negüzel Yüsra ve anneyle atlattık hastalığı, baba ve İkraya bulaşmadı diyorduk ki, iki gün önce İkrada halsizlik, üşüme, üşümeyle birlikte ateşimiz yükseldi. Gece şiddetli öksürük ve kusmayla devam etti. Hemen ertesi gün hastaneye götürdüm büyük kuzuyu. Muhtemelen boğazlar kötü durumdadır ve grip olmuştur diye düşünüyorum giderken. Dr baktı muayene etti, boğazlarda, kulakta bişi yok dedi. Oh dedim çok şükür. Fakat devamı geldi " muhtemelen ciğerlerde birşey var gibi görünüyor, hemen bir akciğer filmi çektirelim" dedi. Ben ne olduğumu anlayamadım bile, hemen koşarak film çektirmeye indim. Dr filme baktı ve zatüre olmuş ikra demezmi... "zatüre"...Nasıl yani ,ne zatüresi, nasıl olmuş, biz zatüre aşısı olmadık mı, korumadımı o aşı bu çocuğu, ne demek zatüre diye birsürü soru soruyorum içimden ama dışımdan hiçbirşey soramıyorum. Çünkü ağzımı açsam gözümden yaşlar sicim gibi boşalacak. Boğazımda kocaman bir düğüm, öylece bakakalıyorum doktora. Hani ben güçlüydüm, soğukkanlıydım, bir sözcük nasıl beni darmadağın etti. "Zatüre" Ahmeti arıyorum ve zatüre diyorlar ahmet gel deyip kapatıyorum telefonu. Doktor; kötü zatüre değil, muhtemelen grip virüsü üst solunum yollarını teğet geçip direkt ciğerlere yerleşmiş, antibiyotik tedavisiyle iyileşecek İkra diyor ama adı kötü işte "zatüre" . Hep televizyonlardan duyduğumuz hastalık.
İki gün oldu iğne yiyoruz, antibiyotik içiyoruz yoğun bir tedaviye başladık. Küçük hastam nazlımı nazlı, süzgünmü süzgün, büyük hasta edasıyla, salonda ikili koltuğa yaptırdığı hasta yatağında yatıyor.
Rabbim benim çocuğumla birlikte tüm çocuklara şifalar versin, hiçbir anneyi evladının hastalığıyla uğraşmak zorunda bırakmasın inşallah...

fotolar...

2010-03-24T11:33:00.009+02:00

Aslında yazacak çok şey oluyor hayatımızda ama ne yazmaya zaman nede enerji bulabiliyorum.
Fakat bloğumu devam ettirmem, kızlarımın nasıl hızla büyüdüğünü resimlerlede olsa belgelemem lazım ki ilerde kızlarıma güzel bir anı olacak olan blok amacına ulaşsın. Öyleyse çok resim az yazıyla neler yapıyoruz...

Alışverişe gidiyor hatta alışveriş sepetini bile taşıyabiliyoruz:))

Oyun salonlarına gitmekten çok zevk alıyoruz.

Artık büyüdük ve oyun oynayan ablaya bakmakla yetinmeyip bizde katılıyoruz...

Kadim dostumuz Fatoşla yorgunluk atmak ve keyif yapmaktan asla vazgeçmiyoruz.

Fatoş senin ilk çeyizin olacak küçük kuzu, ilerde çocuklarına güzel bir anı olacaktrı mutlaka:))

Tuvalet sorununu çözdükkk... diyemeyeceğim:((

2010-02-25T12:56:00.007+02:00

Eskisi gibi yazamıyorum artık bloğunuza farkındayım kuzular. Aslında tam blokluk öyle güzel öyle ilginç resimler veriyor öyle ilginç şeyler yaşatıyorsunuzki gün içinde bana yazsam ilerde çok hoş anı olacak sizin için biliyorum ama bir okadarda günü doldurup kendime ayıracak vakit bırakmadığınız için kayıt altına alamıyorum hiçbirşeyi. Siz büyüdükçe zaman kısalıyor sanki günler bize yetmiyor. Ama sizinle geçirdiğim günlerin her anı öyle güzelki yaptığınız tüm yaramazlıklara rağmen:) kendime vakit ayıramamaktan yakınamıyorum bile.

Evett bu güzel girişten sonra gelelim asıl konuya:)) Beni bloğa yazı yazmaya iten asıl soruna. Sorun diyorum bu aralar fena halde canım sıkılıyor çünkü bu işe. Sorunumuz hala 34 aylık olmamıza rağmen çiş olayını çözemememiz.
34 aylık kocaman abla olduk. Herşeyi gayet güzel konuşuyoruz, sorulan her soruya aklı başında cevaplar veriyoruz, girişkeniz, sosyaliz, her ortama çabucak ayak uydurabiliyor, hatta anneyle oturup dertleşebiliyor, kardeş yemek yemediği zaman üzülen anneye " boşver anne yemesin üzülme acıkınca yer nasılsa" diye teselli verebiliyoruz ama hadi kızım artık büyüdün bezini çıkaralım tuvalete çişimizi yapalım dediğimde "hayır ben beze yapıcam kardeşte beze yapıyor" cevabını alıyoruz.:((

Biliyorum 1 yılda çok şey yaşadı kuzum, 1 yılda 3 kere ev değişikliği oldu, 2 kere şehir değişikliği oldu, kardeş zaten doduğundan beri çok sevmemize rağmen rahatsız etti büyük kuzuyu, kıskançlıklar oldu ama yinede 34 aylık olduk yaa bu kadar ısrarla bezi çıkarmamak tuvalete gitmeyi reddetmek beni çok üzüyor.
Her yolu deniyorum, abla oldun sen artık tuvalete gidersen okula göndericem kızımı diyorum, beraber tuvalete girip bana bakıyor kakanın çişin üzerine sifonu çekip by by yapıyoz, hadi sende yap seninkinede bye bye yapalım kızım diyorum verdiği cevap şimdi olmaz anne şimdi sen yap ben yarın yapıcam. Çeşit çeşit kilotlar aldım ama onları bırak giymeyi bezini çıkartıp denemeye bile ikna edemiyorum. Kardeşde bez takıyor banane diyor:((

Bu gidişle kardeşi bezi bırakana kadar bez takmaya devam edecek herhalde. Yani bezi 4 yaşlarında falan bırakabileceğiz galiba.Şimdi üstelemiyorum artık yazı bekliyoruz bakalım ne olacak...

Resimlerle biz...

2010-02-11T16:52:00.006+02:00

Bu aralar neler yapıyoruz. İşte resimlerle biz...

Artık dışarı çıktığımızda herkes kendi yemeğini kendi yiyor:))

Ama eğlence birlikte yapılıyor:))

Evde kaldığımızda değişik faaliyetler buluyoruz kendimize. En son duvarlarımızı süsledik...

Akşam yatarken mutlaka dişler fırçalanıyor...

Ders olmadı, yine devam bakalım nezamana kadar...

2010-01-15T16:48:00.009+02:00

Çok zor bir hafta geçirdik ailecek. Yüsranın parmak olayı hepimizi çok etkiledi çok üzdü. Yüsra 5 gündür gündüz uykusu nerdeyse hiç yapmadı parmağını ememediği için, devamlı ağladı ama ne ağlamak bağıra çağıra ağladı. Gece uykularımız ise gündüz uykusuzluğu ve çığlık çılığa ağlamalarla bayılma noktasına gelince oldu anca. Gece en az 3-4 kere ağlayarak uyanıldı, hiç kucaktan inmek istemedi. Sabah ve akşam vurulan antibiyotikleden dolayı hergün hastaneye taşınıldı ve hastaneden ağlamaktan helak bir şekilde çıkıldı.
Peki tüm bunların sonucu ne oldu? Çok şükür iltihap kurumuş, şiş inmiş parmak ufak bir yara hariç eski halline gelmişti . Tüm bu zorlukları çektik fakat parmak emmeyide bıraktık diyebilmeyi çok isterdim ama maalesef dün parmağındaki sargıyı çıkarabilmeyi keşfetti:(
Ondan sonrada ne hastane sargısı, ne benim sarmam, ne çorap geçirme ne eldiven takma hiçbiri dayanmadı ve hepsinide çıkardı. Birkere çıkarmıştıya tamam artık demek çıkabiliyordu bu sargı ve parmağı hala yerindeydi yani yokolmamıştı ozaman emmeye devam etmek lazımdı vede devam etti.
Şu an anne pc başında endişeli, yorgun, çağresiz, Yüsray ise içerde huzurlu ve mutlu parmak ağızda diğer elde Fatoş uykuda.
Yüsracığım büyüyünce bunu oku kuzum, senin sana verdiğin zararı kimse vermedi şu ana kadar sana. Bu parmak emme yüzünden onca acılar çektin ama yinede devam ediyorsun kuzum. Annenin elinden hiçbirşey gelmiyor çok üzgünüm. Dilerim ilerde başka şeylere yol açmaz bu huyun.
Ha bu işin iyi tarafı olmadımı, oldu gibi görünüyor şimdilik. Yüsranın çektiği acılardan İkra öyle etkilendiki birkaç gündür benide dr götürürler, şğne yaptırırlar korkusundan elini emmeyi bıraktı. Umarım devamlı olur bu durum.
Bizde şimdilik haberler böyle bakalım gelecek ne gösterecek...

Nazarmı değdi kuzum sana:(((

2010-01-13T11:44:00.008+02:00

Minik kuzum Yüsram nazarlara geldi herhalde...
Kızlarla ilgili en büyük sıkıntım ikisininde parmaklarını emmesiydi. Bu emme olayının birgün başımıza bir iş açacağını biliyordum ve vazgeçirmek için herşeyide yaptım ama başarılı olamadım maalesef. Dün akşam korktuğum başıma geldi.
Dün Yüsranın 14.ay kontrolü İkranında Hepatit A aşısının 2. dozu vardı. Eski dr. muz hastane değiştirdiği için yeniden hastane ve dr. arayışına girdik, iki ayrı hastaneden randevu alıp ikisinede götürdüm ama ne hastaneyi nede dr. beğendim. Neyse artık bu ay böyle oldu birdahaki aya iyice araştırıp bir dr. bulayım, zatem hastada değiller çok şükür rutin kontroldü diye düşündüm. Akşam saatlerinde Yüsrada bir huzursuzluk başladı. Herşeye mızmız, kucak istiyor, ağlıyor vs. Ne oldu kuzum sana gel bakim dedim elini tuttum ki birde ne göreyim emdiği başparmağı iltihap kaplamış bembeyaz etrafıda şiş ve bileğine kadar kıpkırmızı. Bendeki paniği korkuyu tahmin edemezsiniz. Ahmetin gelmesini zor bekledim. Ahmet geldi ve hemen acile götürdük. Parmak öyle kötüydüki ve hala o haliyle emmeye çalışıyor minik kuzu.
Dr. muhtemelen bir açılma olmuş parmağında ve ordanda mikrop kapıp iltihaplanmış, iyiki hemen getirdiniz küçük çocuklarda eklem yeri iltihabı önemlidir, geç kalınırsa kötü sonuçlara gidebilir dedi. Dr. dediği doğruydu. Küçük kuzu elini eme eme açmıştı yara yapmıştı ve muhtemelende bugün hastanelerde dolaşırken mikrop kapmıştı.
Akşam acilde pansuman ve antibiyotik iğne yaptılar. Kuzumu çok ağlattılar. İçim gitti onunla beraber bende başladım ağlamaya:((( Hele bu sabah pansumana götürdüğümde iltihabı açtılar ve sıktılar nasıl canı yandı kuzumun. Nasıl dayanırım ben başladım hüngür sümük onunla birlikte ağlamaya tekrardan. Şimdi iyi çok şükür sakinleşti ama en büyük sıkıntımız elini ememediği için uykuya dalmakta zorluk çekiyor, hiç adeti olmadığı halde uyurken sallanmak istiyor ve çok huzursuz. Anne memesini bırakan bir çocuğun yaşadığı zorlukları yaşıyoruz yani. Parmağı sargıda ağzına almaya çalışıyo alamayınca başlıyor ağlamaya. Parmağını uzatıp ıh ıh diye açın demeye çalışıyor. Minik kuzum dayanamam ben sana. Yerim senin o minicik parmağını. Allahım akşam düşündümde ben çocuğun bu kadarcık hastalığında kahroldumda, çocuğu büyük hastalıklarla savaşan anneler ne yapsın. Rabbim hepsine yardımcı olsun çok zor birşey.
Bu arada İkrayada bak sende emme annem kardeşine yapılan sanada olur iğne yersin diyoruz ama gizli gizli yinede emiyor.
Kuzularım benim Rabbim cümlesinin evladıyla beraber sizide kanatları altına alsın korusun.
Evladın çektiği acıya katlanmak herşeyden zormuş...

Hoşgeldin 2010

2009-12-31T07:00:00.001+02:00

TEŞEKKÜRLER 2007-2008-2009; BANA HAYATIMIN EN GÜZEL 3 YILINI YAŞATTIĞINIZ VE BANA SAHİP OLDUĞUM EN GÜZEL 2 MELEĞİ VERDİĞİNİZ İÇİN...

HOŞGELDİN 2010;UMARIM EŞİMLE MELEKLERİMLE VE SEVDİKLERİMLE GEÇİRECEĞİM ÇOK GÜZEL BİR YIL OLURSUN...

HERKESE SEVDİKLERİYLE BİRLİKTE NİCE MUTLU, HUZURLU VE GÜZEL YILLAR!...

İkraca diyaloglar ve bikaç resim.

2009-12-29T12:21:00.010+02:00

Büyük kuzu İkranın zaman zaman beni dumur eden, bu cümle bu cücedenmi çıktı dedirten öyle lafları varki bunları kayıt altına alıp, ilerde bak sen küçükkende çok bilmiştin demeden geçemiycem:))

Yüsra kucak için ağlamaktadır bende hayır kucak yok hadi oyna ablanla demişimdir. İkra bizi izler izler ve Yüsra susunca dumurluk lafını söyleyiverir:

İkra : Eşşek annesi niye ağlattın kızımı

Anne : !!!

İkra yemeğini kendi yemektedir, Yüsrada onun tabağına ulaşmaya çalışmaktadır.

İkra : Bak kardeş ben büyüdüm kendim yiyom sende büyü sende ye

Anne: :))))

Anne kahve içmektedir, İkrada büyük bir merakla anneyi izlemektedir.

İkra : Anne kahveyi anneler içer İkralar içmez dimi. Sen büyüdün içiyon, bende büyüyüm bende içiyim demi

Anne: Afferin kızıma:))

İkra kendisine yemekten önce yasak olan çikolatayı bulmuştur ve anne görmeden yesem diye düşünürken anneye yakalanır.

Anne : Napıyorsun kızım

İkra: Anne ben çikolatayı sakın yemiyom. Yemek yiyim öle yicem dimi.

Anne : Evet kızım:))

İkra kendi etrafında döner döner döner sonrada Yüsranın yanına gider.

İkra: Kardeş bak ben büyüdüm dönüyom sende büyü sende dön

Yüsra: Uvaaaaa

Daha aklıma gelmeyen birsürü dumurluk ikra diyalogları var bunlar birkaç örnek.

İkradan bahsetmişken tuvalet meselesine değinmeden geçemiycem;

31 aylık olan herşeye aklı eren, bilmişlik taslayan, kendi yemeğini yiyip, kendi kıyafetini seçen büyük kuzu maalesef hala inatla bezini atmaya yanaşmıyor. Tuvaletini tuvalete yapmayı reddediyor, bezimi sakın çıkarma anne diyor. Kendi haline bıraktım zorlamıyorum , havaların ısınmasını bekliyorum ama içten içede bu sorun beni çok düşündürüyor. Bırak bezini çıkarmayı çişinden bile rahatsız olmuyor, çiş yada kaka yaptığı bezini bile zorla değiştirtiyor. Nasıl aşıcaz bu sorunu bilmem. Kardeşdenmi kaynaklanıyor bilmiyorum ama şu an benim için aşılması çok zor bir sorun olduğu kesin.

itiraf ediyorum...

2009-12-24T15:58:00.003+02:00

İtiraf ediyorum kuzularım sizi büyütürken çok zorlanıyorum.
İtiraf ediyorum zaman zaman öyle şeyler yapıyor ve beni çıldırtıyorsunuz ki çağresizlikten ağlıyorum.
İtiraf ediyorum bazen keşke biraz daha aralarında yaş farkı olsaydı belki bu kadar zor olmazdı diye düşünüyorum.
İtiraf ediyorum İkranın inadı, dediğim dedik halleri, bizi dinlememesi, hiçbir şekilde dediğinden vazgeçirememiz acaba biz ne nerde hata yaptık iyi bir anne baba olamadıkmı diye düşünmemize neden oluyor.
İtiraf ediyorum hergün babanızla birlikte bu çocukları nasıl daha mülayim, daha söz dinleyen, kendi kendine oynayan uslu çocuk yapabiliriz nasıl davranmalıyız acaba diye saatlerce ciddi bir şekilde kafa patlatıyoruz.
İtiraf ediyorum ki o kadar kafa patlatmaya rağmen bir çıkar yol bulamıyoruz.
İtiraf ediyorum Yüsra büyüdükçe işimiz dahada zorlaşıyor ve sizin gençkız olduktan sonra yapabileceğinizi düşündüğümüz kavgalar şimdiden bizi korkutuyor.
İtiraf ediyorum onca oyuncak arasından nasıl olupta birinizin elinde olan oyuncağın diğeri için biranda çok değerli olduğunu ve birtek oyuncak için feryat figan kavgalar ettiğinizi korku ve hayretle izliyoruz.
İtiraf ediyorum ikinizide çook ve eşit derecede sevmemize rağmen kavgalarınıza müdahale ederken acaba birine farkında olmadan haksızlık edermiyiz diye korkuyoruz.
İtiraf ediyorum Yüsra büyüdükçe İkra hırçınlaşıyor, İkra hırçınlaştıkçada Yüsra mızmızlaşıyor .
İtiraf ediyorum evimizde hergünümüz bol aksiyonlu ve hareketli geçiyor ve biz günün nasıl geçtiğini anlamıyoruz bile.
İtiraf ediyorum uyuduğunuz zaman sanki bol volümlü müzik birden kapanmış gibi kulaklarım çın çın çınlıyor.

İtiraf ediyorum tüm zorluğuna rağmen sizi çok ama çok seviyorum ve siz olmadan hayatın ne kadar boş ve anlamsız olduğunu düşünüyorum. Siz olmasanız ne kadar sıradan bir hayatımız olurdu, iyiki geldiniz iyiki hayatımıza renk kattınız benim cadı kuzucuklarım...

Taşınıyoruz...

2009-12-09T21:06:00.003+02:00

Evet uzun aramalar, taramalar ve bakınmalar sonucunda gönlümüze göre bir ev bulduk ve nihayet taşınıyoruz. 16.02.2009 tarihinde geldiğimiz Tekirdağdan 16.12.2009 da taşınıyoruz.
Harıl harıl bir çalışma var evde. Herşey yıkanıyor, ütüleniyor, paketleniyor, kolileniyor. Yoğun ve yorucu günler bekliyor bizi ama sevdiklerimizin yanına taşınmanın tatlı heyecanı yorgunluğumuzu bastırıyor. Bu arada , elimize geçen herşeyi kolilerken bizim kızlarıda kolilemeye çalışırken buluyoruz kendimizi:))))

Minik kuzu 1 yaşındamı şimdi...

2009-11-12T00:00:00.001+02:00

Minik kuzum, tekne kazıntım, annelik sevincini ikinci kez bana yaşatan küçük prensesim 1 yaşında. İnanamıyorum nasıl geçti zaman ve nezaman 1 yaşında oldu benim minnacık bebeğim.
Yüsram, bebeğim, iyiki doğdun, iyiki hayatımıza girdin.

Öyle bir zamanda geldin ki, acıların en büyüğünü yaşarken biranda sevince boğdun bizi. Öyle bir zamanda geldin ki ölümde yaşamda hayatın bir parçasıymış deyip teselli oldun bize. Öyle bir zamanda geldin ki annelik duygusunun kendi hayatını riske atacak kadar kutsal bir duygu olduğunu öğrettin bize.
Ablanı kardeşsiz bırakmadın, tüm hayatı boyunca dayanabileceği bir yoldaş olarak geldin.
İyiki geldin, iyiki ikinci yaşam ve mutluluk sebebimiz oldun.

Nasıl büyüdün hiç anlayamadık kuzum, acılardan sıkıntılardan kaçıp kendimize yeni bir hayat kurmak için çabaladığımız döneme denk geldi senin büyümen. Geldiğimiz yere tutunmaya çalışarak geçti senin büyümen. Kafamızı dinledikten sonra geri dönme kararı alıp, insanın mutlu olduğu tek yerin ailesine, sevdiklerine yakın yer olduğunu anlamakla geçti senin büyümen.

Bu doğumgünün sessiz sedasız tek başımıza geçti çünkü burda çağıracak kimsemiz yok ama birdahaki doğumgünün kuzenler, dayılar, halalar, babanneler, ananelerle birlikte çok daha büyük bir coşkuyla ve kalabalıkla kutlanacak sana söz veriyorum kuzum.

Hayatımızda olacağını söylediğim değişikliği yapmamıza az kaldı. Geri dönecek ve sevdiklerimizle birlikte hayata daha sıkı, daha umutlu, daha güvenli tutunacağız. Herşey yine sizin için bebeğim.

Seni çook seviyoruz ,gözümüzde hiç büyümeyecek hep minik kardeş olarak kalacak olan minik kuzum...

Dedemizde bizimle birlikteydi doğumgünüde. İyiki yanımızdaydı, Yüsranın hiç kucağından inmediği biricik dedesi. Teşekkürler...

Bu arada Yüsranın doğumgününü kutlayıp, Yüsradan bahsedipte, can dostu, yatak arkadaşı, elinden düşürmediği Fatoştan sözetmemek olurmu. O olmadan uyumadığı, gece uyurken gündüz dolaşırken elinden düşürmediği, ablasıyla bile onun uğruna çataçat kavga ettiği Fatoş tabiki başmisafirimizdi doğumgününde:)))

kedisever kızım..

2009-11-03T22:00:00.005+02:00

Bir süredir yokum ,bloğuma uğrayamadım, yazamadım, okuyamadım. Bu süre zarfında hayatımızda yeniden değişiklikler oldu ve olmaya devam ediyor. Zaten son 1 yılımız denemelerle yanılmalarla ve yeni kararlarla geçiyor. Yenilik iyidir, ferahlıktır, rahatlıktır, terapidir deyip bizi daha neler bekliyor acaba diye bekliyoruz. Kedisever İkroşumla bloğuma dönüyorum, yeniden unutmamak adına meleklerimle ilgili herşeyi kayıt altına alıyorum. İleride dahada çok yazacak şeyim olacak nede olsa hayatımız yeniden değişecek, az kaldı...

11 ay kontrolümüz

2009-10-14T17:39:00.006+03:00

1 yaşa 1 kala çok şükür iyiyiz sağlıklıyız ve sabırsızlıkla yaşımıza girmeyi bekliyoruz. 2 gün önce 11 ay kontrolümüz vardı; 9.700 kilomuz, 76,5 boyumuz. Maşallah bu ay kilo alımımızda boy artışımızda iyi. Tabiki sadece fiziğimiz değil huyumuz suyumuz herşeyimiz değişiyor. Artık bebeklikten sıyrılıyoruz yavaş yavaş ve çocuk olma yolunda ilerliyoruz. Aslında bununla ilgili yazacak o kadar çok şey varki ama bu aralar vaktim olmadığı için fazla yazamıyorum. Ablanla olan kavgalarınız, kıskançlıklarınız, oyunlarınız, birlikte beni delirtmeniz birsürü şey var yani. Ama bu konuya ayrıca değineceğim ve 11 aylık bir cadıyla 29 aylık diğer cadının anneyi çıldırtma maceralarını uzun uzun yazacağım:))) Şimdilik unutmamak adına sadece 11 ay kontrolümüzü alıyorum kayıt altına...

Bu aralar biz...

2009-09-29T14:02:00.011+03:00

Biz bu aralar ne yapıyoruz. Ahh neler yapmıyoruz ki ev lunapark gibi devamlı koşturmaca ve aksiyon. Bi bakıyorum Yüsra yok ortada Yüsraaa nerdesin diye seslenince masanın altına bi bakıyorum ki muzipçe bakan bir yüz:))

İkra hanımda bi resim merakıdır gidiyo, elinde boya kalemleri boyama kitabı ders çalışır gibi ciddi bir ifadeyle boyama yapıyor büyük kuzu.

Tabi hoop küçük cadı yanında bitiveriyor ve başlıyor hırlaşma:))

Burdada yine bol eğelnceli bir gün. Pazar günü babamız evde, hava kapalı soğuk dışarı çıkamıyoz e ozaman evde eğlence bulmak lazım. Babaları koymuş kuzuları sepete, sepetin ucunada bir ip, kah ikra yüsrayı çekiyor, kah baba ikisini çekiyor yorulana kadar oynuyorlar.

E o yorgunluğun üzerine yemekten sonra sandalyede sızıp kalıyor küçük kuzu:)))

Bir Bayram böyle geçti...

2009-09-24T23:05:00.006+03:00

Ramazanın rehaveti, bayramın telaşı derken herşeyi atlattık ve rutin hayatımıza döndük. Geçen Ramazan bayramında 3 kişi iken bu bayramda 4 kişilik bir aileydik çok şükür. İkra bayramın ilk günü tüm yasakları delerek şeker çikolata ile beslendi. Ben; eyvah hasta olacak, kusacak , ateşi çıkacak diye endişelenerek, İkra ise hergün bayram olsa diye sevinerek geçirdi ilk günü.

Bayramın 2. günü baba tarafından kuzenler Ayça ve Kayrayla köyde, soğuk havaya rağmen yeşilliğin ve temiz havanın tadını çıkartarak geçirdiler.

3. günü ise anne tarafından kuzenler, Aleyna, Arda ve Belinayın bizi ziyarete gelmesiyle evde kudurarak geçirdiler:))

Tahtınızda bahtınızda güzel olsun...

2009-09-11T14:04:00.004+03:00

Bu aralar ne resim çekebiliyorum, ne yazı yazabiliyorum. Hayat tüm hızıyla devam ediyor, kızlar hergeçen gün büyüyor, yazacak pek çok olay birikiyor ama bende tık yok. Ramazan rehavetimi, havanın kasvetimi bilmem ama bişiler engelliyor beni. Birde duygusalım ki bu aralar, öte git dese biride ağlamaya bahanem olsa modundayım.
Kuzulara bakıyorum bakıyorum dahada duygusallaşıyorum. Çok hızlı bir şekilde büyüyorlar, büyüyecekler ve hiç anlamadan birde bakacağım ki üzerine titrediğim meleklerim çoktan ele karışmış, başkaları için üzülür olmuş, başka hayatlar kurmuş olacaklar kendilerine. İşte bunu düşününce içim sızlıyor; acaba diyorum başkalarıda benim gibi titreyecekmi üzerlerine, başkalarıda benim gibi bakarken yüzlerine içi eriyecekmi, benim solarlar diye dokunmaktan bile çekindiğim gibi onlarda çekinecekmi.
Tahtınızı yapmak için elimizden geleni yapacağız kuzularım, inşallah Rabbimde bahtınızın güzel olması için yardım eder size.
Dilerimki sizi seven, size değer veren insanlarla karşılaşır çokkk mutlu olursunuz inşallah. Yaptığınız yanlış tercihler sonucu size yardım edemeden, dışarıdan kahrolarak izlemek zorunda bırakmazsınız inşallah bizi.
Herzaman çook mutlu olun kuzucuklarım, o kadar mutlu olun ki geçmişi özlemeye zamanınız olmasın. O kadar mutlu olun ki, gözyaşlarınızı akıtmak için değil, mutluluğunuzu paylaşmak için gelin ana-baba ocağına.
Kısacası meleklerim tahtınızda bahtınızda güzel olsun.
Rabbim sizi kanatları altına alsın...

Biraz resim ve haftasonu

2009-08-24T14:40:00.011+03:00

Buda haftasonumuzdan birkaç resim.

Kızlarıma...

2009-08-11T12:22:00.008+03:00

Bu blogu ileride siz prenseslerim okusun ve nasıl bir bebeklik-çocukluk yaşadığınızı anlasın diye hazırladım. Birlikte gezdiğimiz yerleri, oynadığımız oyunları kısacası yaptığımız herşeyi yazıyorum ki bende okudukça hatırlıyayım ve "anne ben nasıl bir çocuktum" dediğinizde "bana ne soruyorsun aç bloğu oku" diyebileyim diye:))) Şu an biriniz 27 aylık, diğeriniz 9 aylıksınız. İkinizde bebeksiniz aslında yani. İkinizi birlikte büyütmek gerçekten çok güzel çok zevkli ama zorluklarıda olmuyor değil. İkinizde ilgi istiyorsunuz, ikinizide çok çok seviyorum ve eşit ilgi göstererek, içinizden birini küstürmek istemiyorum. Yüsrayı kucağıma alsam İkrada kucak istiyor benide al diyor, ikinizi birlikte kucağıma alıp evi turluyoruz, üçümüz sarmaş dolaş olup birbirimiz öpüyoruz ve bu sizin çok hoşunuza gidiyor. İkra kardeşini çok sevmesine, yabancı birisi dokunduğu zaman o benim kardeşim elleme diye bağırmasına rağmen arada kıskançlıklar da yapıyor. Yüsranın elindeki herhangi bir oyuncak İkra için çok değerli oluyor ve elinden çekip alıyor. Yüsrada az değil ama ben sonradan geldim susayım başka oyuncakla oynayayım demiyor, İkranın elinden aldığı oyuncağı almak için feryat figan ağlıyor. İkraya küçükken içiremediğimiz vitamin şurupları şimdilerde Yüsra içiyor diye çok değerli oldu. Bende içicem diye tutturuyor, Yüsrada ablasına inat yapar gibi hiçbirşeyi iştahla yemezken, şurupları ağzını kocaman açarak ve öyle bir iştahla içiyorki görülmeye değer:))) Karışım kahvaltıdan tek tek kahvaltıya geçeli oldukça uzun bir zaman omuşken bu aralar İkra hanım kardeşinden gördüğü için yine karışım kahvaltı istiyor. Benimde işime geliyor karıştırıp veriyorum birkaç gün üstüste. Böylece tek tek yemediği şeyleride yiyor kahvaltıda. İkinizinde en önemli ortak özelliğiniz uykuya dalarken parmak emiyorsunuz. Ne söylersen söyleyeyim ne yaparsam yapayım parmak emmekten vazgeçmiyorsunuz. Bunlar ortak yaptıklarınız peki tek tek neler yapıyorsunuz:

İKRA: 27 aylık tam bir küçük hanımefendi. Artık çok rahat konuşabiliyor, her türlü duygunu anlatabiliyor ve kendini ifade edebiliyorsun. Kardeşinin yediği muhallebiye ortak olacak kadar küçük olabiliyor, "ben abla oldum, büyüdüm okula gidicem" diyecek kadar büyük olabiliyorsun. Çok sıcakkanlısın, özellikle kendinden birkaç yaş büyük ablalarla çok çabuk arkadaş oluyor, onlarla oyunlar oynuyorsun. Kendine arkadaş bulduğun zaman anne ve babayı hiç hatırlamıyorsun bile artık bir bireysin ve anne baba olmadanda sosyal olabiliyorsun. Söylenen herşeyi ama herşeyi anlıyorsun ama işine gelenleri yapıyor gelmeyenleri anlamamazlıktan geliyorsun. Sana zorla veya kızarak birşey yaptırmak mümkün değil, güzel sözle, anlatarak huyuna suyuna giderek yaptırabiliyoruz yaptırmak istediğimiz şeyleri. Hareketlisin aktifsin hatta yeri gelince şımarıksında ama asla arsızlık derecesinde şımarık değilsin. Nerde nasıl davranman gerektiğini çok iyi biliyorsun. Ama tuvaletini tuvalete yapmayı nedense reddediyorsun , herhalde daha hazır değil diyerek zorlamıyorum seni. Birkaç deneme yaptık ama bezimi takk nidalarıyla son buldu denemelerimiz. Bakalım tuvalet eğitimine nezaman ve nasıl alışacaksın. Ben karışmıyorum bunu başaracak ve hazır olacak olan sensin ben sadece senin hazır olduğunda sana yardım edeceğim. Bu aralar kardeşine , bana ve babana sarılıp "seni çook seviyorum" demiyormusun inan babanla benim yağlarımız eğriyor. Eğer biz diyorsak "seni seviyorum bebeğim " diye ozamanda "bende seni seviyorum" diye karşılık veriyorsun. Birde sevinmen, gülmen çığlık çılığa çok sesli. Bu ses bizim senelerdir duymak istediğimiz sesti o çığlıklar bizi hiç rahatsız etmiyor ama kardeşin senin bu çığlıklarından çok korkuyor ve hemen ağlamaya başlıyor. Arada bir küçük abla moduna girip " kardeşş yaramazlık yapmaa" bile diyorsun:))) Çikolata ve sakız en sevdiğin abur cuburlar. Sınırlı veriyoruz ama versek nerdeyse sakız ve çikolatayla doyuracaksın karnını. Artık bebekken olduğu gibi şu satte kahvaltı yapsın, bu saatte öğle yemeği yesin demiyoruz çünkü sen acıktığın zaman "anne ben acıktım" diyorsun ve bizi sen yönlendiriyorsun. Zaten acıkmadığın zaman yada sevmediğin bişi olduğu zaman sana yedirmek mümkün değil. Ha bu aralar Kırmızı Başlıklı Kız takıntımız var.Elinde Kırmızı Başlıklı Kız kiatbıyla ortalarda dolaşıyor kimi bulursan okutuyor, yatarkende en za 3-4 kere masalını dinlemek istiyorsun. Henüz diğer masal kitaplarına geçemedik çünkü Kırmızı Başlıklı Kızı çok seviyorsun ve onu istiyorsun. Bazen okuyacak kimse bulamazsan kitabı eline alıp kendin okuyorsun:)))

YÜSRA : 9 aylıksın ve artık bebeklikten çıkıyorsun kuzum. Herşeyin farkındasın ve akşam işten gelip önce ablana sarılırsak resmen çığlık çılığa ağlıyor, bize gelmek için hamle yapıyor ve ilgiyi üzerine çekmeyi başarıyorsun. Kucağımıza aldığımız anda yüzündeki zafer kazanmış komutan edası öyle komikki:))) Beni nezaman görsen bana gelmek için ağlıyorsun, eğer yerdeysen bacaklarıma sarılıp al beni diye binbir türlü naz yapıyorsun. Anne kavramın iyice gelişti. Öyle hareketlisin ki birkaç dakika içinde bir yerden bir yere çok hızlı geçebiliyorsun. Komando sürünmesi ile gidiyordun 1 aydır şimdilerde emeklemeye döndü sürünmelerin. Birde oyun buldun kendine, hızlı hızlı sürünerek giderken arkana bakıyorsun biz "gel buraya" deyip seni alacak gibi yapınca kahkahalarla gülüp dahada hızlı ilerliyorsun. İlerde tekrar durup hadi kovalayın beni der gibi bakıyorsun biz gel diye hamle yapınca tekrar gülerek hızlanıyorsun. İnanılmaz güzel bir oyun. Çok deli yatıyorsun, gece hiçbir şekilde üzerinde birşey kalmıyor. Nasıl beceriyorsun bilmiyorum ama akşam seni düz yatırıyorum, gece kalktığımda yatağın ayakucunda buluyorum seni. İlk söylediğin kelime de-de, sonra ba-ba, sonra a-ba şimdide an-ne diyorsun.Kaşlarımızı çatıp baktığımızda sana hemen dudağını büzüp ağlıyor, güldüğümüzde gülüyorsun. Bay bay yapıyorsun, hareketli müzikte alkış yapıyor, zıp zıp zıplıyorsun. Ablanın tüm oyuncaklarına ortaksın, oyun çadırına giriyor tüm oyuncakları darmadağın ediyorsun. Uyurken bir elinin parmağını emerken, diğer elinlede peluş yada kumaş bir oyuncak tutuyorsun. Şimdilerde fatoş bebekle yatıyorsun, o olmadan uyumuyorsun. Birde ablana karşı bir savunma mekanizması geliştirdin, ablan yanına geldiği an ağlamaya başlıyorsun ki bişi yapmasın:))) Ha ablan arada çaktırmadan canını acıtıyor ama sende fırsat bulduğun anda saçını çekmekten geri kalmıyorsun. Kaç kere çocuğun saçları elinde kaldı:)))

İşte böyle büyüyorsunuz meleklerim, arada ikinizin büyüyüp çok iyi anlaşan iki bacı olduğunuzu hayal ediyorum ve iyiki iki kızım olmuş diye Allaha dua ediyorum...

9. ay kontrolümüz...

2009-08-11T11:58:00.002+03:00

Bugün Yüsracığımın 9. ay kontrolü vardı. Sağlığımız çok şükür gayet iyi. Dişlerimiz 2 tane oldu ve onun verdiği hafif huzursuzluk var ama yavrum kolaymı diş çıkartıyor o kadarcıkta olsun artık. Kilomuz 8.560, boyumuz 72 cm olmuş. Baş çevremiz 44 cm. Boyumuz maşallah iyi ama ek gıdalara geçiş döneminde 2 ay boyunca alamadığımız kilo 6. aya kadar ortalamanın üzerinde bir bebekken şimdi ortalama bir bebek yaptı Yüsramı. Çok şükür sağlığı yerinde keyfi yerinde 2 diş ve o kadar harekete rağmen kiloda almış bu ay ya yeter. Varsın çok tombiş bir bebek olmasın yavrukuşum...

Belinay geldi ve gitti...

2009-08-10T17:14:00.008+03:00

Yine misafirli bir haftasonu geçirdik. Hatta yarım haftaiçi ve tam haftasonu:))) Çarşamba günü Ozan dayımızın minik kızı Belinay ve Dilek yengemiz geldi bizi ziyarete. İlk kez geldiler Tekirdağ'a ve bizi çok mutlu ettiler.
Haftasonu köye gittik ve gerçi çocuklardan fazla bişi anlamamış olsakta köyde bir düğüne katıldık. Biraz düğün bahane köy havası şahane gibi oldu:)))

Sevim ablalı bir haftasonu ve denizle ilk tanışmamız...

2009-08-03T13:13:00.024+03:00

Haftasonu İkranın Şevimli (sevim) ablası geldi:))) Artık ismini söyleyemediğindenmi Şevimli abla diyo yoksa her dediğini yaptığı için şevimlimi geliyo bilemiyorum:))) İkra Şevimli ablasına elleriyle kurabiyeler açtı tabi etrafı toplamakta anneye kaldı:)))

Sevim ablasının elinden tutup etrafı gezdirdi sonrada soluğu havuzda aldı. Sevim ablamızda gerçekten çok tatlı ve çocuk ruhundan anlayan birisi olduğu için birlikte çok güzel vakit geçirdiler.

Cuma günü tüm gün birlikte olduktan sonra cumartesi günü yazlıklarına Barbarosa dönmek isteyen Sevim ablasını bırakmak istemeyince İkra hanım şarhoş geçiren yaptık ve cumartesi birlikte gittik Barbarosa. Hem daha çok birlikte oldular hemde İkroş ilk kez denizle tanışmış oldu. Su olsunda nasıl olursa olsun diyen sukuşum, denizi görünce hiç yadırgamadı ve kendini biranda serin sulara atıverdi. Akşamına babamızda geldi Barbarosa, pazar günüde babayla birlikte deniz keyfi yaptı...

Hoşgeldin diş, sefalar getirdin...

2009-08-03T13:06:00.003+03:00

Evet bu haftasonu perşembe-cuma-cumartesi ve pazar olmak üzere 4 gün kızlarımla birlikteydim. Resmen evde olmadığım zamanların acısını çıkardık kuzularımla.

Neler yaptığımızı diğer başlık altında anlatacağım ama bu haftanın en güzel olayı; Yüsram diş çıkardı. Cumartesi günü yemeğini yedirirken çın çın bişiler geldi kaşığa bi baktım ki aylardır kızımı uğraştıran, huysuzluk yapmasına neden olan, kuzumu salyalar içinde bırakan diş nihayet gelmiş.

Tam bir inci tanesi minicik bembeyaz ve çook tatlı:))

Dişi çıkarmasına çok sevindim ama dişinin benim evde kaldığım günü bekleyip çıkmasına ve ilk bana görünmesine dahada çok sevindim.

Minik kuzum artık bebeklikten çıkıp çocukluğa yavaş yavaş adım attı.

Biraz evden, biraz köyden resimlerle kızlar...

2009-07-27T12:23:00.011+03:00

Dedesi bindirmiş Yüsrayı İkranın oyuncak bebek arabasına evde tur atıyorlar:))) Yüsranında keyfine diyecek yok ama:))

İkra hanımın haftaiçi bizi ziyarete geldi yine dükkana. Tam bir kek, çikolata canavarı. Baksanıza kek hemen bitmesin diye kağıdından başlamış yalanmaya:))

Aşağıdaki resimlerde haftasonu için gittiğimiz köyden. Kuzenlerle birlikte güzel bir haftasonu geçirdi kızlar...

Bensiz...

2009-07-22T12:19:00.006+03:00

Bugün kuzular bensiz gezmelere gittiler.

Havanneyi, sevim ablayı, aylini ziyarete büyük amcanın yazlığına gittiler.

Giydirdim, çantalarını hazırladım, yiyeceklerini ayarladım ve öylece arkalarından bakakaldım. Elimde, giydirip dedelerinin kucağına verdikten sonra çektiğim resimlerle başbaşa, geldim işimin başına...

Alın size haftasonu:))

2009-07-20T13:04:00.012+03:00

Düğündü, kınaydı, İstanbuldu, köydü derken nihayet bir haftasonuda evimizde kalabildik. Sabah miskinlik yaptık diyemiycem çünkü kızlar sağolsun haftaiçi haftasonu dinlemeden hergün erkenden kalkıyorlar. Yine aynı saatte kalktık ama haftaiçi kısa tuttuğumuz dördümüzün yaptığı yatak keyfini bugün uzun tuttuk:)) Kahvaltı, kızların uykusu ve öğle yemeklerinden sonra attık kendimizi dışarıya. Sıcak olduğu için kapalı yerleri tercih ettik, alışveriş yaptık, dondurma yedik, eğlence merkezinde oynadık, yorulduk geldik eve. Yukarıda Yüsra benim hazırlanmamı beklerken sıkıntıdan ayakkabı bağıyla oynamaya başlamış:))) İkra hanımda babasıyla aşağıda bizi bekliyor.

Eve gelip çocuklar uykusunu alıp havada serinleyince hadi birde havuz keyfi yapalım dedik. Tekirdağa taşındık sahil kasabası diye, evin karşısında deniz, sitede havuz var ama biz doğru düzgün ne deniz ne havuz sezonunu açmıştık. İkra gerçi bir kere daha kuzenleri geldiğinde girmişti havuza buda ikinci sezon açılışı oldu yani:)) Ama bir çocuk bu kadarmı su kuşu olur. İndiğimizde saat biraz geç olmuştu, havada serinleşti, İkra havuzun içinde bir süre sonra titremeye başladı ama çıkarabilmek ne mümkün. Kızım çıkalım yine geliriz üşüdün diyoruz, üşümedimmm çıkmıycammm diye kendini yırttı. Sonunda abiler kızıyo falan diye ikna ettikde çıkarabildik kuzuyu. Yüsra kuzusu benim kucağımda ablayı izlemeyip etrafa gülücükler saçmakla meşguldu.

Pratik zekalı Türk annesi:)))

2009-07-18T23:21:00.004+03:00

İkra ve Yüsra ile yalnız biryerlere gidersem eğer, yarıyolda İkra "anne yoyoldum" diye kucak istiyor. Ya ikna edip zar zor yürütüyordum edemezsemde kucağımda İkra ile bebek arabasını sürmeye çalışıyordum. Tabi kan ter içinde kalıyordum. Cumartesi günü alışveriş için markete girmemiz icap edince yukarıdaki gibi bir yol buldum:))) Üçümüzde mutlu mesut marketimize gidip alışverişimizi yaptık.

Niye ben daha önce düşünmemişim bunu yahu:)))

Hamarat kızım benim...

2009-07-18T23:09:00.003+03:00

İkroşum şimdiden evin temizliğine el attı bana ölüm yok artık:))) Ben şüpürcemm anne dedi aldı elimden süpürgeyi. İnşallah büyüyüncede böyle hamarat olursun kuzum.

8.ay kontrolümüz vardı

2009-07-14T12:34:00.007+03:00

Bugün Yüsra hanımın 8. ay kontrolü vardı. Kilomuz 8.350, boyumuz 70,3 cm olmuş.

2 aylık duraklama döneminden sonra nihayet kilo almaya başlamışız.

Sağlığımız, neşemiz yerinde maşallah.

8. ayda neler yapıyoruz kısaca özetlersek; bu ay dönmeleri sürünerek emeklemeye döndü.

Artık yalnız bırakamıyoruz hanfendiyi, o kadar kısa zamanda bi yerden bi yere gidiyorki şaşıp kalıyoruz. Halının üstünde bırakıp mutfağa birşey almaya gidiyoruz, o 2 dk. süreçte koyduğumuz yerde kesinlikle bulamıyoruz. Ya koltuğun arasına girmiş oluyor, ya masanın altına girmiş oluyor, maşallah fıldır fıldırız yani:)))

Ba-baa, de-dee, a-baaa demeye başladı minik kuzu.

Asla yalnız kalmak istemiyor, yanında birisi olmazsa çığlığı basıyor.

Devamlı ilgi istiyor küçük prenses, ilgi çekmek içinde yapmadığı şakrabanlık kalmıyor:)))

Müzik sesi duyar duymaz alkışlamaya ve sallanmaya başlıyor, o kadar tatlı oluyorki yavrum benim yaa:)))

Yani çok şükür sağlıklıyız ve büyüyoruz...

Düğünümüzü yaptık ama ahh İkra ahh...

2009-07-13T12:28:00.015+03:00

İki gelin bir görümce:)))

Evett yukarıdaki resimlerdede görüldüğü üzere kardeşimin düğününü yaptık çok şükür. Düğün genel anlamda çok güzel, çok organizeli ve çok eğlenceli geçti. Ama benim için nasıl geçti diyorsaniz İkra sayesinde kabus gibi diyebilirim. İkra sanırım kalabalığın etkisi, üzerindeki fazla ilgi ve tabi babasının olmaması (dükkanı bırakamadığı ve düğünde Cuma günü olduğu için gelemedi) gibi nedenlerle kucağımdan inmedi, kimseye gitmedi, beni oynatmadı, kendi oynamadı yani yaka iğnesi gibi yakama bi yapıştı indirebilene aşkolsun. Ne babannesine, ne ananesine, ne dayılarına kimselere gitmedi, almak isteyen olunca ortalığı yıktı. Düğünde Yüsramın resmi bile yok çünkü resimleri bir düğün başında birde İkra uyuyunca yani düğün sonunda çekebildim. O esnalardada Yüsracığım uyuyordu. Düğün sırasında Yüsracık babannesinin kucağında müzik çaldıkça zıp zıp zıpladı, gülücükler saçtı, alkışlar yaptı ama ben İkrayla bütünleşmiş olduğum için çekemedim bu anları. Ah İkra ahh büyüyünce oku bunları, senin yüzünden son kardeşimin düğününde yabancı gibi masadan kalkamadım, sinir kübü bir şekilde düğünü tamamladım. Allahta 12 de uyududa son bir saatte biraz görümce gibi pistte salınabildim:))

Hani düğünde kucağımdan inmeyen cadı kızım İkra varya, düğünün ertesi günü anane ve dayılarla hep birlikte sahile indiğimizde yanıma bile gelmedi, şen şakrak dayısıyla kuzenleriyle oynadı. Gel kızım buraya dedikçe, " anneee oynuyomm gelmemmm" diye bağırdı. Zilli bu kız zilliii....

Düğüncüyüz...

2009-07-09T12:56:00.006+03:00

Yarın akşam ortanca dayımız Yılmaz'ın düğünü var yani düğüncüyüz yarın.

Yarınki düğünle birlikte bekar kardeş kalmıyor. 3 erkek kardeş birde ben hepimiz yuvamızı kurmuş oluyoruz hayırlısıyla.

Geçen sene Temmuzda küçük kardeşim Ozanı evlendirmiştik.

Ozanın düğünü tüm ailenin birarada olduğu son mutlu günümüzmüş meğer.

Geçen seneden bu seneye çok şey yaşadık, çok sıkıntılar çektik. Evimizin direğini babamızı kaybettik.

Ama işte derler ya ölümde Allahın emri düğünde...

Acımızı içimiz gömüp, burukta olsak en güzel şekilde yapmaya çalışacağız kardeşimin düğününü. Eminim babamda olsa aynı şeyi söylerdi.

Babam biliyorum yukarıdan bizi izliyorsun, belki arada hayatta olduğunda yaptığın gibi onu öyle yapın bunu böyle yapın bile diyorsun ama sesini duyuramıyorsun.

Sensiz hepimiz bocaladık düğüne hazırlanırken, herşeyi sen ayarlardın çünkü biz sadece sana uyardık ve herzamanda herşeyin dört dörtlük olurdu.

Senin yokluğun belli etti kendini, eşyalar son anda yetişti, evin tadilatı son anda bitti hep "babam olsaydı çoktan halletmişti bunları" dedik ama bizde elimizden geleni yaptık, senin istediğin gibi bir düğün yapabilmek için.

Annemi bir görseydin baba, sen hayattayken hiç karışmazdı ya birşeye meğer bilmediğinden değil sana çok güvendiğinden karışmazmış hiçbirşeye. Sen yokken nasılda organize etti herşeyi, nasılda yerini doldurup senin yaptığın gibi yapmaya çalıştı herşeyi.

Çok şükür tüm hazırlıklar bitti kına gecemizide yaptık ve yarın inşallah tıpkı sen hayattaymışın gibi kusursuz güzel bir düğün yapacağız ve bizimle gurur duyacaksın inşallah...

İlk mimimizi aldık hadi hayırlısı bakalım:)))

2009-07-02T11:38:00.011+03:00

Blok hayatımızdaki ilk mimimiz Tarkanın annesi Sibel den geldi. E kırmak olurmu cevaplayıverdim soruları
1- Kullandığım Parfüm : Parfüm kullanmıyorum ama Logona Pur Serisi Deo Spray kullanıyorum. Çok terleyen biri olarak çok memnunum.

2-Kullandığım Krem Logona Gül Özlü Krem

3- En Son Okuduğum 3 Kitap : Çocuklar olduğundan beri çocuk gelişimi ile ilgili kitaplar okuyorum, araştırıyorum. Anne Baba ve Çocuk - Haluk Yavuzer
Hoşgeldin Bebeğim - Senai Demirci

4-Son Aldığım 3 Ürün : İkraya dayısının düğünü için abiye bir elbise
Kendime kardeşimin düğünü için aldığım abiye bir kıyafet
Yüsraya ayakkabı

5- Seyrettiğim 3 Dizi : Yaprak Dökümü
Canım Ailem
Kurtlar Vadisi (ara sıra eşim sayesinde)

Evet bende güzel Ecenin annesi belkıs, blok arkadaşım sevgili nurgül ,
ve yeni blok sahibi arkadaşım Okanın annesi mübeccel i mimliyorum.

Bizim evden manzaralar...

2009-06-29T12:02:00.009+03:00

Cumartesi günü ben temizlik yaparken bi baktım İkra hanım gitmiş odasına kendi kendine oyun oynuyo. Fakat şekilleri deliklerden geçirmeye sıkılmış olacak ki parmaklarına takıp zil gibi ses çıkarmaya çalışıyo:))

Minik kuzuda bu arada pür dikkat ablasını izliyor ki öğrensin nasıl oynanıyor diye.

Hemen öğrendiklerini uygulamaya koyuyor:)))

İkra niyeyse pek oyuncaklarını paylaşma taraftarı değil. Yukarıda kardeşine "kadeeşşş ikra oyuncakk bırakk" diye bağırmaya hazırlanırken:))

Burdada Yüsra hanım yemeğini yemiş, bir rehavet çökmüş üzerine ve yemek sonrası şekerleme yapıyor:))

İkra ve yaprak sarması...

2009-06-26T13:45:00.003+03:00

İkroş bu aralar biraz iştahsız, uyumamakta direniyo, sinirli, inatçı her dedini yaptırmaya çalışıyo yani tipik bir terribble two vakası.

İştahsızlığı konusunda elimizden bişi gelmiyo, ısrar edemiyoruz çünkü yemem derse yemiyo. Acıktım diyo koşarak bişiler getiriyoz, iki lokma alıyo doydum diyo kaldırıyoz. Emir kuluyuz yani o ne derse o:))

Neyse bugünde nazlı yapılan kahvaltının ardından ben evi topluyorum, ikrayla babanneside salonda tv izliyo. Saat 10.30 olmuş dükkana gidicem acele ediyom bi taraftanda.

İkra birden tv izlerken aklına nerden geldiyse " sarma istiyoomm sarmaa yicemmm" diye tutturdu. Haydaa nerden çıktı şimdi bu, tamam sarmayı severde sabah sabah durduk yerde olacak işmi.

Kızım şunu ye diyoz yookk bunu ye diyozz yook. Sarmaaa sarmaa yiceemmm diye tutturdu.

Bi taraftanda iştahsız ya canı bişi istedi diye sevindim.

Hadi anne şuna bi sarma yapalım bari bak sarma diye tutturdu canı istedi herhalde dedim. Saolsun babannesi hemen başladı bir telaş malzemeleri hazırlamaya.

Bizi görseniz yemekteyiz programına katılıyoz sanki nasıl telaş:)))

E işe gitcem bi taraftan yavruya sarma yetiştircez bi taraftan kolaymı:))))

Neysem içini hazırladı babannesi bu daha çiğden bir tabak iç götürdü mideye arkasındanda 3-4 tane pişmemiş sarma:))

Ama nasıl bir iştahla yedi o sarmaları bi görseniz, eli yüzü yağ içinde kaldı ama olsun yedi ya herşeye değdi.

Sonradan pişman oldum keşke yerkene çekeydim fotoğrafını diye. Zaten yukardaki sarmada internetten, o telaşta çekmek aklıma gelmedi evde sarma resmini ve ikrayı.

Ben çıkarken babannesi banyo yaptıracaktı, ilk kez bu hafta ağlamadan gülerek ve el sallayarak gönderdi beni işe.

Meğer keramet sarmadaymış:)))

Olmazki böylede yatılmazki:)))

2009-06-26T13:06:00.004+03:00

Yüsra yukarıdaki resimde sadece uyuyor görünüyor dimi.

Ama sadece uyumuyoorr.

Uyurken aynı zamanda bana " anne ben uyusamda sen gel benim ayaklarımı ısır, beni mıncıkla al bağrına bas" diyor:)))

Ama öyle değilmi yaa:)))

Kandiliniz Mübarek Olsun...

2009-06-25T16:16:00.006+03:00

Bugün mübarek 3 ayların başlangıcı Regaip Kandili. Herkesin Kandili kutlu olsun.

Rabbime bu mübarek günde evladımı bana bağışladığı için çok teşekkür ediyorum....

Çok kötüyüm, dipteyim...

2009-06-25T13:03:00.015+03:00

Çok kötüyüm, uykusuzum, yorgunum ve dibe vurmuş durumdayım. Akşam öyle bir olay yaşadım ki hatırladıkça hala elim ayağım titriyor, boğazım düğümleniyor, gözümdeki yaşa engel olamıyorum. Şu an bile bir yumruk boğazımda sıkıyor, sıkıyor, sıkıyor. Çocuklarımı alıp en güvenilir yer olan karnıma geri koymak, sonrada kendimin en güvende olduğu yer olan annemin yanında olmak istiyorum. Şoktayım ve nasıl atlatırım bilmiyorum, en önemliside bu haldeyken bile güçlü olmak zorundayım.
Akşam eve gittim İkra yine mızmız, yine nazlı, yine sendromlarda. Haklı bişi diyemiyorum, yaşının gereği tavırları, birde tatilde bana alışması cabası, hala pazar gününden beri dinlenememiş olması tuzu biberi. Ama birde minik kuzumuz var oda artık ilgi ister, büyüdü, tanıyo anneyi. İkra hanımın gönlünü yapmak için kucağıma aldım, Yüsram da yerde yuvarlanıyo gülücükler saçıyo bize onunlada ilgilenelim diye. Üstümü çıkarmamışım hala, gelir gelmez çocuklara yöneldim çünkü. Kulağımdada sallanan uzun kahrolası küpeler var. İkra birara onlara asıldı, almak istedi, hadi ağlamasın veriyim birazdan kandırır alırım elinden dedim. Vermez olaydım, ellerim kırılaydı ama oldu işte. Sonra İkrayı yatırıyım dedim odasına götürdüm, minik kuş salonda tek kaldı. Ben küpeleri unuttum meğer İkra onları yere atmış. Biraz zaman geçtiki bir ses salondan kayınvalidem bize sesleniyor. Bi geldik Yüsra kusmaya çalışıyor babannesinin kucağında. Aldım başaşağı çevirdim rahat kussun diye herhalde çok yedi diye düşündük, onu çıkarıyor herhalde dedik. Kayınvalidem elini ağzına sokmasıyla bişi yutmuş bu demesi bir oldu. Ben o anı hatırlamak bile istemiyorum, gittim geldim resmen öbür tarafa. Ömrümün yarısı gitti o birkaç saniyede. Ne var ağzında çıkarın diyorum ağlıyorum ama kendimde değilim çocuk kusmaya uğraşıyo. Ama nasıl bir telaş, nasıl bir korku, nasıl bir şey bu ifade edemiyorum o anı. Sadece Allahım ölmek istiyorum çocuma bişi olacak diye düşündüğümü hatırlıyorum. Sonra babası elini sokup çıkardı ki benim küpeyi yutmuş. Çengelli kısım boğazına takılmış Allahtanda tam yutamamış. Elim ayağım boşaldı, halada ellerim dizlerim titriyor yazarken. Kendine geldi küpe çıkınca çok şükür ama yok böyle bir korku, böyle bir acı ve panik. Yavrum, minik kuzum hemde benim küpemden az kalsın ölüyordu. Allahım şu an ezanlar okunuyor nolursun, o anı tekrar yaşatma hiçbir anneye, onlara gelecek tüm zararlar bana gelsin. Atamadım üzerimden korkuyu, onların odasında yattım ve tüm gece kalkıp kalkıp nefesine baktım yavrumun. Tüm gece ya bişi olsaydı napardım diye düşündüm. Allahım yavrularımdan birine bişi olursa ben naparım, nasıl yaşarım, nasıl dayanırım. Tüm gece gözümü kırpmadan bunları düşündüm.
Ama bana en çok koyanda bu kadar titizlikle evlatlarıma bakmaya uğraşırken, hayatımdaki herşeyin herşeyin önüne onları koyarken, canımı gözümü bile kırpmadan onlar için verebilirken biranda dikkatsizlik yüzünden evladının canına kasteden anne konumuna düşmem. Ben o şoktayken bile bunun yüzüme bağıra çağıra söylenmesi. Sen nebiçim annesin senin yüzünden çocuk ölüyordu diye üzerime yürünmesi. Sanki ben vicdan azabı çekmemişim, onu verdiği suçluluğu ta içimde hissetmemişim, çok şükürki kötü sonuçlanmayıp ders çıkarılacak olay haline bu olaydan ders almayacakmışım gibi bu kadar üzerime gelinmesi. Anne olduğumun unutulup yanan canımın üzerine alevlerle saldırılması.
Akşam hemen Yasin okudum, Rabbime teşekkür ettim bu olayı bu kadar ucuz atlattık diye. Ama psikolojim bozuldu, heran yavrularıma bişi olacak korkusu içimden gitmiyo hiç...

Dostlar alışverişte görsün:))))

2009-06-24T13:41:00.007+03:00

Bugün İkroşla alışverişe çıktık ana kız. Eee dayımızın düğünü yaklaşıyor, ne giycez telaşı aldı bizi. Kaç gündür kendimi unuttum ikroşa abiye bişiler arıyorum. Ay çocuk abiyesi bulmak daha zor yaa. Burda fazla seçenekte yok. Neysem günlerdir süren ön araştırmalardan sonra İkrayı getirdik dükkana ve tutuştuk ana kız elele düştük yollara alışverişe. İkroşa gezme olsun nereye gittiğinin hiç önemi yok hadi anne attaa diye dükkanın kapısında bekliyo beni...
Benim büyümüşte küçülmüş bücür kızım önde ben arkada dolaştık mağazaları. Onu gösteriyo bunu gösteriyo, bıdır bıdır konuşuyo hiç susmuyo:)))

Nihayet araya dereye bulduk bir gelinlik ama yorgunluktanda öldük. Helede İkroş artık yürümekten helak oldu "anne atta bitti nennenn" deyip kucağımda uyukladı. Yukarıdaki gelinliği bulduk prensesime penpeli pempeli çok cici bişi. Giyince hediyelik ambalaj gibi oldu:)) Sonra yorgun bir halde babasıyla eve gitti nennen yapmaya.

Bu arada minik prensesim, evimin mis kokulu minik gülü, tekne kazıntım canım Yüsram evde babannesiyle birlikteydi. Ona düğünde bişi almadım çünkü ablasının hiç giyilmedik kırmızı beyazlı çok şeker bir elbisesi vardı onu giydircem. O elbisenin altına yukarıdaki ayakkabıyı aldım. Minik kuzum büyüyünce nolur kızma bana hep ablama almışlar diye, şu an ablandan kalanları giyiyorsun ama ilerde sanada biisürü ciciler alıcam.

Napıyım güzel yüzlüm en küçük olmak böyle bişi işte...

Gezmek yada gezmemek...

2009-06-22T16:11:00.004+03:00

Aşağıda gezmenin güzel yönlerini anlattım hep. Ama herşey bu kadar güzel değildi tabii.

Burdada güzel olmayan yönlerini yazıyım, çocuklulara rehber olsun:)))

İkroşum pazar günü biraz rahatsızlandı, mızmızlandı, akşamıda bayağı bir ateşlendi.

Fazla gezmek bünyeye fazla geldi sapıttı kızım.

Pazar günü oyun, temiz hava derken ne yemek yedi ne uyudu sonrada uykusuzluk ve açlık başına vurdu, sonra ateşi çıktı akşam ne uyudu ne uyuttu. Bide üzerine sendromlarda olan İkra kızın inadı, mızmızlığı, ona buna ağlaması eklenince Yüsrada uyandı gece.

İkisi birden başladı ağlamaya. Biz kafayı yiyen, birdaha gezmeye gitmiycem diye tövbeler eden anne baba:)))

Bu sabahta, akşam uykusunu alamadı diye huysuz ve mızmızdı İkra hanım.

Ben işe giderken beni bırakmak istemedi ağladı, ağladı yıktı ortalığı.

E tabi 1 hafta hep benle olmaya alıştı, birde uykusuzluk hastalık var. Tam 1 saat ağlamış arkamdan. Babannesi susturamamış. Dükkandan telefon ettim hala ağlıyodu. Anne gittiii diye ağlıyodu, ben bunu duydumya telefonda bir kötü oldum başladım bende ağlamaya:))

Çok şükür sonra uyumuş kendine gelmiş ama bayağı bir yordu bizi 2 gündür.

Çok şükür Yüsra henüz küçükte fazla etkilenmiyor ama zamanla işimiz dahada zor olacak galiba...

Gittik, gezdik, geldik...

2009-06-22T15:19:00.012+03:00

Eveett gittik, gezdik ve geldik.

Tekirdağa alıştık diye düşünsemde İstanbula gidince aslında hala bir yerlerimin orada kaldığını hissettim. Ama yeni vatanım hemen alınma, öyle kolaymı bunca yıllık yaşanmışlığı biranda silip atmak.

İstanbulda pek gezemedik ama ben sohbete anneye nazlanmaya doydum, kızlarımda kuzenlere ve oyuna doydu:)))

Dayılarımız, yengelerimiz ve tabii annenemiz bize güzel bir hafta yaşattı teşekkür ederiz hepsine. Birdaha bu kadar uzun kalmaya gidemeyiz ama bu bizi bayağı bir süre idare eder:))

Hem 20 güne kadar Yılmaz dayımızın düğünü var yine 1 günlükte olsa bir İstanbul yapacağız yani.

Düğün telaşları son sürat devam ediyor, biz gidince bizimle ilgilenmek için biraz ara verdiler ama bizden sonra son hız devam.

Arzu gelinin yetişmeyecek diye sıkıntıdan sivilceleri çıkmış. Canım yaa kendimi hatırladım onu görünce, ne zor günler geçiriyorlar aslında, herşey istedikleri gibi olsun inşallah.

Haa bu arada yukarıdaki resimde Aleyna, Arda ve İkra kobastı oynarken:)))

3 kuzen amma kurt döktüler:))) devamı dayının düğününe inşallah

Yukarıda ilk torun, ilk kuzen, ahmetin amma süslü diye takıldığı ama ikranında onun yolunda ilerlediği Aleyna, ananemiz ve gelin ve damat adayı Yılmaz dayı, Arzu yenge.

Ailenin en son üyesi, Yüsramı erkenden abla yapıp papucunu dama atan Belinay:)))

İstanbuldan sonra Cumartesi akşamı köye geçtik, pazar günü döndük.
Kızlarımın halası ve kuzenleride oradaydı. Ordada bol bol oynadı, oyuna gezmeye doydu kızım. Ayçayı öpücüklere boğdu ikroş ama halasıyla resim çektirirken biraz hasta ve uykusuzdu onun için nasılda durgun çıkmış kuzum. Yüsracıkta salıncak keyfi yapıyo yukarda.

Kiraz Festivali, Tekira ve haftaya yokuz...

2009-06-14T22:07:00.016+03:00

Evett Tekirdağın her yıl yapılan meşhur Kiraz Festivali 10 Haziran Çarşamba günü başladı.

Ama çalışan 2 çocuklu bir bayan olarak daha yeni gitme fırsatı bulduk.

Akşamları daha güzel oluyormuş ama çocuklarla akşam çıkmak zor olduğu için gündüz çocukların öğle uykusundan sonra gidelim dedik. Güneş çok yakıyorken Tekirada gezer sonra Kiraz Festivalini gezer eve döneriz diye plan yaparak hazırlanmaya başladık. İkra hanım hazırlandı ve kapıda bekliyor bizi...

Minik kuş Yüsrada hazırlandı ve koridorda oturup annenin hazırlanmsını bekliyor.

Biz hazır olduğumuzda ev aynen yukarıdaki gibiydi. Yani bomba düşmüş gibi:))Ama 2 çocukla hem hazırlanmak hemde İkraya yapma kızım etme kızım demek inanınki zor...

Önce planladığımız gibi Tekiraya gittik. İkracığım mevsimin ve aslında sadece mevsimin değil hayatınında ikinci dondurmasını yedi. Geçen sene çok küçüktü yedirmemiştim. Ama görünen oki bundan sonra bunun acısını çıkartacak.

İkracık dondurma yerken, Yüsracıkta yoğurdunu yedi. Fakat bakarmısınız kızlarıma yüzlerini köpekler yalasa doyar:))

Ee iki çocuklu kadın olmak kolay değil. İkisiylede aynı anda ilgilenmek lazım. Ama bu ne yaa resme baktımda amma kilo almışım acilen kilo vermem lazım:((

Kiraz Festivaline gidipte kiraz resmini çekmemek olmazdı tabiki. Biz yeni Tekirdağlı olarak ilk kez gittik festivale, aslında adı Kiraz Festivali ama kiraz çok az bir yerde sergileniyor. Çarşıdaki dükkanlar festivalde çadır kiralamış ve tokadan, ayakkabıya, halıdan şapkaya herşey var. Yani İstanbulun büyük semt pazarı gibi ama tabi daha bir panayır havasında.

Festival çok cazip gelmedi bize ama kızlarım dışarıda olmanın keyfini doyasıya çıkardı.

Ve güzel ama yorucu bir günün ardından balkonumuzda simit ve çay eşliğinde "evcağazım evcağazım sen anlarsın halcağazım" keyfi yaptık:))

Ve asıl haber; 1 hafta yokuz kızlarımla birlikte İstanbula gidiyoruz. Aslında haftasonu için gidecektik ama saolsun babamız gittiğinize değsin bari 1 hafta kalın ben tek idare ederim dükkanı dedi. 1 hafta sonra bol resim ve güzel anılarla yine burdayız ben ve kızlarım...

İkra bizi ziyarete geldi...

2009-06-10T18:56:00.003+03:00

Bugünkü aşımızdan sonra babası akşamüstü İkroşu dükkana getirdi. Bugün Kiraz Festivali başlıyor ve İkroş korteji izlesin dedik. İkroş bir elinde simit, bir elinde gofret ordan oraya koşup eğlenirken Yüsroşum evde babannesiyle birlikteydi:(( Üzgünüm Yüsroşum ama sen daha çok küçüksün kuzum. Baban ikinizi getiremezdi. İnşallah büyü birlikte çook gezeceğiz.

İkroştan Haberler...

2009-06-10T13:58:00.003+03:00

Bugün İkroşun 2 yaş Hepatit A aşısını yaptırdım.

Maşallah benim prensesime aşı vurulurken hiiç ağlamadı. Şaştım kaldım valla.

Muayene masasına yatırdım bacağını açacaktım içimden şimdi basacak çığlığı diye geçiriyordum ki kendi kendine açtı bacağını.

Birazdan aşı vurulurken yıkar ama ortalığı diye düşündüm ve bir taraftanda iğnenin o narin bacaklarına girdiğini görmüyeyim diye gözümü kapattım bekliyorum tık yok. Alla alla noldu vurmadımı acaba hemşire diye düşünüp gözümü açtım bi baktım ki hemşirenin işi bitmiş, İkroşum yüzünü çok hafif buruşturdu okadar. Sonra gülerek" bittii" dedi kalktı.

Kuzu yaa büyümüş benim minnoşum.

Ha bu arada İkroşdan bahsediyorken diğer konularada değineyim biraz.

Maşallah konuşmamız çok düzeldi ve artık cümleler kurarak derdini çok güzel anlatıyor.

Geçen Yüsranın resmini çekiyordum " kadeşş anne bak resim çekoo" diyo:)))

Artık duygularını anlatabiliyo. Babaya yada bana sarılıp "çok şeviyomm" diyo."

10 a kadar gayet güzel kendi kendine sayabiliyor.

Kalem artık migimigi değil normal adını buldu:)) Anne "titap kalem vee, yazıcamm" diyo.

Geçen gün diyoki " anne babanne bana sütilaç (sütlaç) veriyoduu sende veee diyo:))

Kolbastıyı çok seviyoz. Kolbastı çıkınca "kobastı çıktııı" diye çığlık çığlığa bağırıyoruz. Kendi oynuyo sonra gelip kardeşinim elini tutuyo " kadeşş sende onaaa" diyo:))

Tam bir Yumurcak Tv hastasıyız, başka kanal açtırmıyor bize. "anne taçın yaçın, öcük böcük, gece bahçesi bide kelloğlan açç" diyo. Grup Şurup fanatiğiyiz.

Benim kremlerime tokalarıma, rujuma, roll-onuma ortak.

Ruju eline alıp dudaklarını gösterip "anne süüü" diyo. Kızım anneler sürer İkralar sürmez tamammı diyorum "tammam" diyo. Ama ben yokken rollonu alıp koltualtına hızlı hızlı sürerken yakalayıverdim bugün onu:))

En büyük zevkimizde benim topuklu ayakkabılarımı giymek. Evin içinde tıkır tıkır dolaşıyo ayakkabılarla. Benim herşeyime ortak ama ben kesinlikle onu tokasını takamam. Saçımda tokasını görünce "anne ikranın tokaa" diye saçımdan çekiştiriyo tokayı.Alana kadar saçımı başımı yoluyo cadı.

Oyuncaklarla oynama kavramımız artık tam olarak oturdu. Dışarı çıkarken bile bebeklerinden birini alıyor yanına. Akşamları "fatoş" bebekle yatıyor. Yatağa giderken "anne fatoşş vee" diyo.

Yatarken baba yada anneye sarılarak uyuyor normalde ama birkaç gündür ablalar tek başına uyur dedik tek başına uyumaya başladı. Arada "annee gee" diye çağırıyor ama ses vermezsem ısrar etmiyor.

Çişimizden rahatsızlık duyuyoruz, çiş yapınca "anne çiş paptım değiştir" diyor ama lazımlığa yapmayı henüz reddediyor. Bir iki başarısız tuvalet eğitimi denememiz oldu ama yakın zamanda ciddi olarak başlamamız lazım buna.

2 yaş sendromumuz elbetteki var ama şunu öğrendim ki kızarak, inatlaşarak yaptığı kötü birşeyden vazgeçiremiyorum, bilakis inada bindiği için daha çok yapıyo.

Anlayana kadar anlatıp "tammam" derse yapmıyo. Yani "tammam" diyene kadar anlatmak zorundayız yoksa çok hırçınlaşıyo.

Yüsra ile bu aralar niyeyse çok iyi değil arası. Her fırsatta bir tane indiriyo. Hatta geçen minik kuzunun yüzünü çizmiş sıpa. Bazen çok seviyo bazende ne düşünüyorsa artık şak diye vuruveriyo. Ama Yüsroşum büyüsün hepsinin intikamını alacak:))

Birde çığlık atma huyumuz var. Sevinince kızınca nasıl bir çığlık atıyor evi inletiyor. Minik kuzu Yüsroşta korkup ağlıyor tabi. Kaç kere çığlığıyla uykusundan uyandırdı kardeşini.

Hatta geçen olayı abarttı, Yüsra yatağında uyuyordu bizde İkrayla salondaydık. Kızım ses çıkarma kardeş uyuyor dedim. Bu oyuncaklarıyla ilgileniyor gibiydi. Birara ben birşeye dalmışken koşarak git Yüsranın yanına yatağını sallayıp "kadeşş kallkkk" diye bağır:))

Şimdi gülüyom ama ozaman gülememiştim tabi.

Ya işte böyle, birşekilde büyüyorlar.

Allah sağlık versin kuzularıma, kızsamda, sınırlarımı çok zorlasalarda zaman zaman, her halleri çok tatlı.

7.ayımıza girdik ...

2009-06-09T12:30:00.003+03:00

Bugün Yüsracığın 4 gün erken 7.ay kontrolü vardı.

Minik kuzum ayın 12 sinde tam 7 aylık oluyor.

Çok şükür sağlığımız iyi çıktı.

Ara ara öksürüğümüz vardı ama dr. ilaç kullanmayı gerektirecek birşey olmadığını söyledi.

Bol sıvı tüketin yeterli dedi.

7. ayımıza 8.150 gr kilo ve 68,8 cm boy ile girdik.

Kilo alımı bu aralar az ama ayına göre ortalamanın üzerinde gelişiyoruz.

Dişine ve ek gıdalara geçişe bağlıyoruz az kilo alımını.

Dişimiz sabaha akşama patlama durumunda dedi dr.muz.

Ara ara diş huzursuzluğumuz oluyor ama genel olarak keyfimiz ve sağlığımız yerinde çok şükür. Yüzümüzden gülücük hiç eksik olmuyor maşallah.

Gülen yüzün hiç solmasın minik kuşum...

Anasının kuzularıı...

2009-06-08T18:46:00.004+03:00

Köyümüze gittik...

2009-06-08T14:13:00.007+03:00

Haftasonu köyümüze gittik. Köyümüz; Tekirdağa 60 km, Şarköye 30 km uzaklıkta yemyeşil şirin, güzel bir köy.

Aslında meyve ve sebzeler çıktığında gitmek çok daha zevkli.

Dalından koparılan bir meyvenin tadı, tarladan kopartılarak hemen oracıkta kesilip yeniverilen karpuzun, bahçeden toplanan domatesle soğanla yapılan salatanın tadını hiçbiryerde bulamazsınız.

Ama olsun, meyvesiz, sebzesiz bile olsa mis gibi temiz havada yapılan mangal, kızlarımın iki ağaç arasına kurulan çingene salıncağı keyfi ve mutluluğu gittiğimize değdi.

Cumartesi akşamı iş çıkışı düştük yola, Ayça ile Kayra nın doğum günüydü ogün. Doğumgünü pastasına yetiştik, yolculuğun üzerine hazır sofra ve pastalar, börekler, çörekler çok iyi geldi doğrusu:))

Pazar günü mangal sefası, kızların keyfi için kurulan salıncak, hoşgeldine gelenler gidenler derken akşam oluverdi ve evimize geldik.

Ya bu arada benim kızlar bu salıncağa çok alıştı, nerdeyse her hafta kuruluyo, hatta bu sefer Yüsra bile bindi:)) Yakında evede istiyoz diye tutturmazlarsa iyidir:))

Çekirdek ailem...

2009-06-05T15:16:00.003+03:00

Bugün pc de resimlere bakarken dikkat ettimde dördümüzün resmi nerdeyse hiç yok. Aaa olurmu ama insan hiç şöle bi çekirdek aile resmi çektirmezmi diye düşündüm. Sonrada en kısa zamanda çektirelim ama hadi teknoloji yardımıylan aynı karede olmasada, aynı sayfada bi çekirdek aile resmi yapıyım bari dedim:)) En kısa zamanda gerçeğini çektirmek umuduyla...

Kahve bahane, İkroşum şahane:)))

2009-06-04T13:07:00.003+03:00

Bu sabah, sabah kahvesine davetliydim kızıma:)) "anne gel gel" diye beni odasındaki çadırına çağırdı, "anne otuu kavee" dedi ve başladı bana kahve yapmaya. Ohh sefamız olsun, ana kız oturduk kahve içip, sohbet ettik bi güzel:))
Bu arada minik kuzu Yüsra napıyo diyorsanız, salona gittiğimizdeki manzara yukarıdadır. Baktı ablayla, anne kahve keyfi yapıyo, bende uyuyum bari diye düşündü herhal minnoşum:))

İyiki Doğdun Canım...

2009-06-02T12:38:00.008+03:00

Bugün canımın, hayat arkadaşımın, kızlarımın babasının doğumgünü.

9 yıllık evliliğimiz peri masalları kadar güzel ve mutluluklarla doluydu diyemiyorum, diyen olursada açıkcası çok inanmıyorum.

Zaten bir birliktelikte tek düzelik varsa, hep güzellik var hiç anlaşmazlık yoksa bence o birliktelikte ters giden birşeyler vardır. Taraflar birbirine dürüst değildir.

Gülmek, ağlamak, sevmek, nefret etmek, mutlu olmak, mutsuz olmak, birlikte çok hoş vakit geçirebiliyorken, çok sert kavgalarda yapabilmek aşka dair ve bir birlikteliğin temelini oluşturan olmazsa olmazlardır.

Önemli olan teraziye koyduğumuz zaman hangisinin ağır bastığıdır.

Bugün oturdum ve duygularımdan bir terazi yaptım kendime.

İyi bir baba olman ağır bastı, eşine bağlı, dürüst, eşini seven ve eşine yardım eden bir koca olman ağır bastı, çocuklarına ve eşine herşeyin en iyisini verebilmek için gösterdiğin çaba ağır bastı ve dedimki her evlilikte olabilen terazinin diğer tarafındaki olumsuzlukları nasılsa aşarız.

Yeniden iyiki doğdun, iyiki eşim ve çocuklarımın babası oldun canım.

Seni Seviyorum...

Ben Büyüdümm:)))

2009-06-01T16:09:00.004+03:00

Benim küçük kuzum büyüdüde artık desteksiz oturabiliyo. Yuvarlana yuvarlana salonu bir uçtan bir uca dolaşabiliyoz artık:)) Maşallah benim kuzuma.

Mutluluk budur...

2009-06-01T14:02:00.007+03:00

Pazar günü hava hafif rüzgarlı olduğu halde yinede piknik yapasımız tuttu.

Küçük bir sahil kasabasında yaşamanın en güzel yönü, şehir içinde yeşillikler arasında olabilmektir herhalde. Bizde bundan faydalanarak, sitemizin çamlığındaki piknik alanında çekirdek ailemizle birlikte çok güzel bir pazar günü geçirdik. Şu aralar zor günler yaşıyoruz ama dün çocuklarımızla birlikte piknikte eğlenirken hiçbirşey mutluluğumuzu engelleyemedi. Keşke sihirli bir değneğim olsada hep dördümüzün bu şekilde mutlu olabileceği bir yere ışınlasam ailemi. Yüsra temiz havada ara ara şekerleme yaparak, ikrada bolca koşturarak ve babasının kurduğu çingene çadırında keyif yaparak güzel bir haftasonu geçirdiler.

EE o kadar yorgunluğun üzerine banyo sefası yapılmazmı:))

Neşemiz Yok Bu Aralar...

2009-05-29T15:59:00.011+03:00

Bu aralar kuzuların neşesi yok. Yüsracığım diş çıkarmayla cebelleşiyo nezamandır kuzum. Huzursuz, iştahsız, devamlı damağını kaşımaya çalışıyo.

İkroşum ise dün akşam midesinimi üşüttü nedir sabaha kadar kustu. Kusuyo ağzında kötü bir tad oluyo sanırım, su istiyo. Su içince yeniden midesi bulanıyo kusuyo. Gece boyunca 4 kere onun 4 kere kendi üstümü değiştirdim. 4-5 tane çarşaf, 3 tane nevresim 2 de battaniye battı. Su içtikçe çıkardı, suyu vermezsem, kızım kusarsın içme dersem huysuzluk yaptı su diye tutturdu. Gece 2,5 dan sabaha kadar ayaktaydık. İkra, sabah uykusunu aldı ama babasıyla ben ruh gibiyiz bugün. Sabah biraz iştahsızlığı vardı ama kusma olayımız olmadı çok şükür. Banyo yapıp, uykusunuda alınca kendine geldi.

Mevsim tam hasta olma mevsimi. Rabbim tüm çocukları hastalıklardan korusu.

Yüsramında biran önce dişinin çıkmasına yardım etsin inşallah...

Yerim Senin Dillerinii:))

2009-05-27T15:09:00.008+03:00

Benim büyük prensesim büyüdüde artık cümlelerde kuruyor.

Hem öyle hoş, öyle tatlı cümleler kuruyorki gel beni ye diyor:))

Maşallah kuzuma artık tüm derdini anlatıyor. Acıkınca " ikra çoba" diyo, "anne ikra makana" diyo.

Hatta kardeşini şikayete bile başladı:)) Geçen Yüsramız ayaklarıyla hareket halindeyken ikroşa çarpıvermiş. Hemen bizimki koşarak geldi yanıma " anne kadeş beni dövoo" diyo:))

Bebeğini kucağına alıp " uyusunda büyüsün tıpışında yürüsün nanniii naniii" diye bebeğini uyutuyor:))

Kardeşi ağlayınca " kadeşş ağlama anne geloo" diyo:))
Hele geçenlerde oyun oynarken kızım şu kumandayı ver dedim. Ne dese beğenirsiniz "aa annee ikra oynooo" aa annee ikra oynuyomuş veremezmiş:)))
Dün dedesiyle oturuken, kardeşi ağlamış. Kurduğu cümle tam küçük ablalık bir cümle. "dede kadeş aloo, anne alo, anne meme" :)) Meali: dede kardeş ağlıyo, anneyi arayalım kardeşe meme versin:)))
Kim dışarı çıkarsa çıksın siparişimiz fiks: "İkra ganni, ikra çoko, ikra oyno" :))
ganni= danone, çoko= çikolata (önceden kokoydu şimdi çoko oldu), oyno= oyuncak
Doyuncada "ikra dodu":))
Yalnız kaleme verdiği bir ad varki nasıl buldu bunu bilmem:)) Kalem= migimigi:)))
Ben bu dilleri yemezmiyim tatlı cadım benimm:)))

Yüsra, Çiş ve Biz:))))

2009-05-21T14:34:00.004+03:00

Nihayet uzunn uğraşlar sonucu idrar kültürü sonucumuzu aldıkta rahatladık.

Ay 10 gündür Yüsranın çişiyle yatıp kalkıyorum:)))

Dr. ilk tahlil istediğinde 2 gün idrarın poşete denk gelmesini bekledim. E devamlı evdede değilim, evde kaldığım süre zarfında o poşete çişi tutturacağım diye canım çıktı.

2 günün sonunda çok şükür çişimizi yaptık ve hemen hastaneye yetiştirdik. Fakat miktar azmış sadece kültüre yetermiş, idrar tahlili için ayrıca lazım dediler.

Akşam babasıyla poşeti takıp uyumadan çişini yapsında götürelim diye dört gözle bekledik ve nihayet yaptı.

Biz sanki organ nakli için organ yetiştiriyormuş gibi bir telaş ve aceleyle koşa koşa ikinci çişide hastaneye yetiştirdik:)))

2 gün sonra sonuç aldık fakat farklı idralardan olduğu için ikisinin sonucu farklı çıktı.

İdrar tahlili temiz, idrar kültüründe üreme göründü. Haydaa napıcaz şimdi derken, dr. "yeniden idrar getirin yeniden kültür yapalım dışardan bulaşmış olabilir" dedi.

Yine bizde bir çiş telaşıdır başladı yani.

İşten evde kaldığım kısıtlı süre içinde yine çişin poşete denk gelmesini beklemeye başladım. Çok şükür bu sefer 1,5 günde hallettik:))

Bugünde sonucu aldım ve şükür ki sayı 8.000 altında çıktı. Antibiyotiğe gerek yok dedi dr.

Bir çiş operasyonuda böylelikle iyi sonuçlandı yani:)))

Kız çocuğu annesi olmak çook güzel amaaa şu idrar tahlili almak yokmu, işte ozaman keşke erkek olsaydıda poşete denk geldi problemi yaşamasaydım demeden edemiyorsun yani.

6.ayda kilo almama meselesine gelince...Dr.hanımlada konuştuk bugün, büyük ihtimal bu olay Yüsra hanımın tembelliğinden kaynaklanıyor.

Biberonla ne verirsen ver içiyor ama ağzını açıp yemeği çinemeye gelince hanımefendi tembellik yapıyor.

Bir şekilde alışacak ek gıdalarada ama bizi zorlayacağa benziyor.

Havanne'yi ziyaret...

2009-05-18T12:25:00.000+03:00

Bu pazar günü eşimin babannesi, ikroşumun "havanne" (hava ninenin ikracası) sini ziyarete gittik. Bizi görünce çok mutlu oldu, öptü kokladı çocukları.

Nasılsın babanne dediğimizde "bizim iyiliğimizden nolucak işte bu kadar" desede, Allah bizede yaşlanınca onun gibi sağlıklı güzel bir yaşlılık nasip etsin.

Çok tatlısın havanne seni seviyoruz...

Evett uzun uğraşlar sonucu pazar gezmemiz için hazırlandık.

İkra giyinir giyinmez evde zaman kaybetmemek için babasıyla dışarı çıkıp bizi dışarda beklerken, Yüsra hazırlandıktan sonra ananesiyle poz vermeyi ihmal etmedi.

Aşı olduk ama...

2009-05-13T14:16:00.000+03:00

Bugün prenseslerimi aşıya götürdüm. İkisinide aşısı vardı. İkra'm 2 yaş aşısı Hepatit A nın ilk dozunu olacaktı ama aşıyı hiçbir eczanede bulamadığımız için yaptıramadık. Yüsrama 6 ay aşısı karma ve pnomökok yapıldı. O güzel bacakları iğneden kanadı kuzumun. Ah o güzel gözlerinden yaş gele gele ağlamadımı içim gitti. Sonra dr. tarttı ,boyunu ölçtü vee kuzum bu ay hiç kilo almamış. Nası kötü oldum, nası içim doldu anlatamam. Bu ay 5. ayın ortasından itibaren ek gıdalara geçmiştik. Mırın kırın ediyordu ama yinede yiyor diyorduk. Meğer kuzum doymamış ki hiç kilo alamamış. Off yazarken bile kötü oluyorum. Birde gündüz ben işteyken devamlı biberonla sağdığım süt verildiği için, 10 gündür memeyide kabul etmiyordu. Sağıp sağıp vermeye çalışıyordum ama demekki yeterli olmamış. 5.ay kilosuda 8.050, 6. ay kilosuda 8.050. Boyu biraz uzamış işte 65,7 den 66,5 e çıkmış. Dr. fiziki muayenede birşey görünmüyor ama birde idrarına bakalım dedi. İdrar kültürü vereceğiz bakalım bişi çıkacakmı. Of Allahım inşallah bişi çıkmaz, çok kötü oldum bugün yaa.

Sizi çok seviyorum kuzularım, güzel yavrularım, Rabbim tüm bebeklerle birlikte sizide kanatları altına alsın...

Anneler Günü...

2009-05-10T14:37:00.000+03:00

Anneler Gününüz Kutlu Olsun ...

Doğum Gününden Enstanteneler:)))

2009-05-08T11:57:00.000+03:00

Akşam ne hoş bir doğumgünü yaptık kuzucuğuma.

Geçen seneye göre daha minik bir pasta ama kızımın sevdiği kokolu pastadan:))

Geçen sene gibi kalabalık değildik ama ailemiz kalabalıklaşmış Yüsramız gelmişti.

Geçen sene kadar çok hediye yoktu ama kızım artık hediyeleriyle oynayacak, hatta sevinçten kokolu pastayı bile ikinci plana atacak yaştaydı artık.

Her yaşgünün senin büyümene bağlı olarak daha anlamlı daha güzel oluyor.

Yeniden İyiki Doğdun Gülgoncam...

İyiki Doğdun Gülgoncam...

2009-05-07T11:45:00.000+03:00

Bebeğim, pamuk prensesim büyüdüde, 2 yaşını kutluyoruz artık.

Ne zaman 2 yaşında oldun kuzum sen.

Daha dün gibi doktorun pirinç tanesi büyüklüğünde dediği günler.

İkram, ilkgözağrım, ilk sevincim, ilk mutluluğum iyiki doğdun.

İyiki dünyamıza anlam kattın, ışık oldun, güneşimiz oldun.

Seni çok seviyoruz kuzum, sağlıklı, mutlu, huzurlu ve hayırlı çook seneler yaşa.

Gülen yüzün hiç solmasın kınalı kekliğim...

Not: Doğumgünü resimleri yarın eklenecektir:))

Geçen Sene Bu Zamanlar...

2009-05-07T11:44:00.000+03:00

Geçen sene bu zamanlar ilk yaşını kutladık meleğim. Ne güzel bir doğumgünüydü.

Tüm aile biraradaydık. Babanne, annanne, dedeler, dayılar, yengeler, büyük hala, küçük hala, enişteler, kuzenler.

İlk yaşına yakışacak güzellikteydi.

Bu sene farklı bir şehirdeyiz, dayılar, annene ve halalardan uzağız.

Daha sade ama bizim için aynı coşkuda bir doğumgünü yapacağız sana bebeğim.

Uzakta olanlar telefonal kutlayacak doğumgünü.

Yanımızdan ebediyyen ayrılan Hacı deden ise yukarıdan meleklerin yanından izleyecek senin büyüyüp koca kız olmanı.

Pazar günü "attaa" gittik:)))

2009-05-04T14:18:00.000+03:00

Bu resim gün sonunda ne denli yorulduğumuzu gösteriyor herhalde:))

İkra hanım gezmeye doyamadı bir türlü. Kısa bir ev molası ve uyku arasından sonra, akşamüstüde sitenin oyun parkında devam etti "attaa" ya:))

Çorludan dönüşte çok hoş bir lokantada ve mis gibi açık havada karnımızı doyurup yorgunluk attık. Yüsra arabasında yorgunluğa yenik düşüp uyurken, İkra cin gibiydi:))

Vee benim kızım büyümüş ki üstüne dökmeden çorbasını kendisi içti.

Çorluya giderken yolda , deniz kenarında bahçesinde çocuklar için minik bir hayvanat bahçesi ve oyun parkı olan bir restauranta rastladık.

Açık büfe kahvaltı yapan insanlar, deniz kokusunun ve güneşin keyfini, kimisi gazete okuyarak , kimisi çocuklarıyla hayvanat bahçesini gezerek çıkartıyordu.

Henüz burada çok yeni olduğumuz için böyle güzel yerleri yeni keşfediyoruz.

Kahvaltı bitmişti bizim gittiğimizde ama hayvanat bahçesi ve oyun parkında çok hoş vakit geçirdik.

En kısa zamanda buraya kahvaltıya gitme kararı aldık.

İkra'nın tüm hafta "annee attaa" "baba attaa" demesine kayıtsız kalmayarak ve pazar günü havanında güzel olmasından faydalanarak dışarı çıkmaya karara verdik.

En yakın ilçe komşumuz olan Çorlu ya gidelim bakalım nasıl bir yer diye çıktık dışarı.

Tabi hazırlanmamız o kadar kolay ve çabuk olmadı.

İki çocukla dışarı çıkmak gerçekten biraz yorucu ama onların gözündeki mutluluğu görmek herşeye değiyor.

İkranın kahvaltısı, öğle yemeği, öğle uykusu, Yüsranın kahvaltısı, uykusu emmesi derken evett hazırlandık nihayet.

Bekle bizi "attaaa" geliyoz:)))

Kayra ile Ayça geldi...

2009-05-04T14:08:00.000+03:00

Cuma günü 1 Mayıs'ın tatil olmasından faydalanıp, halamız Özlem ve kuzenlerimiz Kayra ile Ayça geldi ziyaretimize. Bize tatil olmadığı için gün içinde göremedik misafirlerimizi. Ama İkra, Kayra ve Ayçanın, Yüsrayı da aralarına alarak bol bol hasret giderdiklerine eminim:))

İkra hanım yukarıda misafirlerini yolcu ederken görünüyor.

Fena halde 2 yaş sendromundayız...

2009-04-29T12:12:00.000+03:00

Bu aralar İkra hanım çook sinirli. 2 yaş sendromunu doya doya yaşıyor. Zaman zaman sinirlerimize hakim olamayıp kızsakta, hepimiz önünde el pençe divanız. E kolaymı sendrom geçiriyor benim minik kuzum:))
Nelermi yapıyor, ah neler yapmıyor ki...
İstediğini yaptıramayınca kaşlarını çatıp elinde ne varsa yere atmalar...
Kendim yiyeceğim diye tutturum, çorbaları, yemekleri üzerine dökmeler...
Televizyonda illa kendi kanalını açtırmalar ve daha neler neler..
Ama bugün öyle bişi yaptı ki sınırlarımı gerçekten zorladı. Sabah süt istedi, verdim bir bardak içti. Ben içerde işe gitmek için hazırlanırken, babannesinden bir bardak daha süt istemiş. Babanneside kadıncağız ısıtıp vermiş. Sen koca bardak sütü kadının gözüne baka baka al halıya dök. Bi geldim heryer süt içinde. Önce derin bi nefes aldım, sonra 50 ye kadar saydım. Ben bunları yaparken İkra hanım hiçbişi olmamış gibi sırıtarak ' anneciimm' deyip boynuma sarıldı.
E artık kızmak ne mümkün...
Aldım kucağıma, niye yaptın kızım bak biz seni çok seviyoruz, bir daha yapma tamam mı vs diyerek yaptığının kötü bişi olduğunu anlatmaya çalıştım.
Anladımı bilmem ama bir daha yapmayacağının garantisini veremiyorum. Muhtemelen dikkat çekmek için bu ve benzeri eylemleri devam edecektir.
Allahtan bize sabır onada akıl diliyorum:)))

Bizim evin halleri...

2009-04-29T11:45:00.000+03:00

İkra hanım akşam akşam kurulmuş evin en güzel yerindeki koltuğa iki seksen, sırıta sırıtaoturuyo :)) Ben önce geldim dünyaya, ben ablayım ve burasıda benim yerim der gibi :))

Ama İkracığım senin artık bir kardeşin var, herşeyi paylaşmalısın, hatta oturduğun koltuğu bile deyip hoopp Yüsrayı koyuveriyor babası, ablasının yanına:))
İki kardeş bir koltukta akşam keyfi yapıyor:))

Minik prenses yere iner inmez yeniden emekleme çalışmalarına başlıyor. Eee çalışmak lazım ki başarabilesin tabiki ama kuzucuğum sen emeklemek için henüz çook küçüksüünn...

Yüsra' da abla oldu :)

2009-04-28T19:28:00.000+03:00

Ah bu arada kargaşada yazmayı unuttum. Küçük kızım Yüsra 3 gün önce abla olduu. Aileye bir kız bebek daha geldi , küçük dayımız Ozanın kızı Belinay.
Benim kızlarım en küçük bebek olma zevkini çok az tadıyorlar yaa.. Yada çok uğurlular ve ayaklarını sürüyerek geliyorlar:))
İyiki geldin dünyaya Belinaycığım, Allah analı babalı büyütsün...

Herşey sizin için;

2009-04-28T18:33:00.000+03:00

Son 6 ayda ne çok değişiklikler oldu hayatımızda. Kimi değişiklik çok güzel, kimisi içimizden asla çıkmayacak kadar bizi yakan kavuran, kimiside sizin için daha iyi olacağını düşünerek yaptığımız değişiklikler.
12.11.2008 tarihinde Yüsranın hayatımıza girmesiyle çok büyük mutluluk yaşadık.
08.12.2008 tarihinde Hacı dedenizi kaybederek içimizden hiç çıkmayacak büyük bir acı yaşadık.Bundan sonra dünyada değil belki ama yüreğimizde yaşayacak...
16.02.2009 tarihinde de sizin daha iyi yetişeceğinizi, daha iyi şartlarda büyüyeceğinizi düşünerek İstanbuldan Tekirdağa yerleştik.
Prenseslerim herşey sizin için...
Umarım ileride niye böyle bir karar verdiniz değil, iyiki böyle bir karar vermişsiniz dersiniz.
Bu kararı almak bizim içinde kolay değildi.
Hiç tanımadığımız, bilmediğimiz bir şehire taze bir acı ve iki küçük çocukla gelmek elbetteki çok zordu.
Size sormadan böyle bir karar aldığımız için umarım birgün bizi eleştirmezsiniz.

HERŞEY SİZİN İÇİN...

Uyusunda büyüsün kardeşim:))))

2009-04-28T17:05:00.000+03:00

İki çocuk zor olmuyormu diyenlere cevap veriyorum;

Büyüğü küçüğüne bakıyor onun için hiiçç zor olmuyor:))
Nasılda uyutuyor kardeşini dizlerinde güzel kızım.

Yüsracığımm bak buda sana belge olsun,

üzerinde çook emeği var ablanın:))

(arada bir yapıştırdığı tokatları saymazsak)

:)))

Minik abla İkra;

2009-04-27T16:57:00.000+03:00

Canım yavrum güzel İkra'm daha 18 aylıktı , kardeşinin doğduğunda. Ama yaşından büyük bir olgunlukla ve öpücüklerle karşıladı minik kardeşini. İnşallah hayatınızın her devresinde böyle öpücüklerle yaklaşırsınız birbirinize...

Vee Yüsra ile aile tamamlandı...

2009-04-25T19:15:00.000+03:00

Küçük prensesim Yüsra'nın 12.11.2008 tarihinde dünyaya gelmesiyle ailemiz tamamlandı. Teşekkürler güzel kızım bize ikinci kez anne baba olmayı taddırdığın için. Seni çook seviyoruz...

İkra ile 3 kişi olduk..

2009-04-25T18:57:00.000+03:00

İkracığımın 07.05.2007 tarihinde dünyaya gelmesiyle ilk kez anne baba olmayı taddık, iki idik üç olduk. Teşekkürler büyük prensesim ,bize bu yüce duyguyu taddırdığın için. Seni çookk seviyoruz...

İki kişilik aileden çok kişili aile olmaya doğru...

2009-04-25T17:05:00.000+03:00

İlk bebek heyecanı ve birazda buldumcukluğuyla:))

İkra daha doğmadan odasında oturan, yatan, kalkan bir baba ve anne...

2009-04-25T16:00:00.000+03:00

Allahıma şükürler olsun ki iki kere yaşadım annelik duygusunu.

İkiside farklı güzel, ikiside farklı heyecandı.

Hep ileride kızıma hatıra olarak bir blog açmak istedim ama şu ana kadar olmamıştı.

Meğer nedeni hayatımıza, Yüsracığımızında gireceği ve ikisine birden açacağımmış.

Fenamı oldu iki bacı beraber okursunuz ilerde.:))